Αν όμως μεταξύ μας είμαστε όλοι αδέλφια, που ο Πατήρ; Που ο θεράπων Ιατρός και ποια τα φάρμακα; Που ο επίσκοπος; Για να λύσει και να θεραπεύσει τις πληγές από τις προσβολές και τις συκοφαντίες των αδελφών και πατέρων μας, που δεν προσβάλλουν τίποτε άλλο παρά μόνο την ενυπόστατη «αλήθεια» της Εκκλησίας μας; Αλλ’ όμως και εδώ «σιωπή»!

ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

[ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ Π. ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ ΤΟΠΑΛΗ, ΑΡΧIΕΡΑΤΙΚΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ]

ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΗΜΙΝ ΚΑΙ ΑΜΗΝ

<<Αν κάποιος σε χτυπήσει στο ένα μάγουλο, εσύ γύρισέ του και το άλλο για να στο χτυπήσει κι αυτό>> (Ματθ. 5, 39).

Ο Μέγας Αντώνιος  είπε: «Είναι μερικοί, που έρεψαν τα σώματά τους στην άσκησι, και επειδή δεν είχαν διάκρισι κατάντησαν μακράν του Θεού» [1],

και ο π. Σεβαστιανός μας είπε: ««Κάνετε μεγάλη βλακεία αδελφοί απέναντι στον Θεό και στην Εκκλησία. Κι αυτή η αμαρτία σας, η απόσχιση και ο σκανδαλισμός των ψυχών, ούτε με το αίμα μαρτυρίου δεν απαλείφεται» [2]

Αδελφοί,εν πρώτοις βλάξ νοείτε αυτός που έχει χαμηλή νοημοσύνη ή που συμπεριφέρεται χωρίς σκέψη, ο ανόητος, ο χαζός, αλλά θα ήταν καλό  στο σημείο αυτό να σκεφτούμε σοβαρά ένα μόνο εδάφιο της Αγία Γραφής, όπου ο Χριστός είπε τα ακόλουθα συνταρακτικά λόγια: «Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: «Μη φονεύσεις»• και όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος στην κρίση. Εγώ, όμως, σας λέω ότι, καθένας που οργίζεται αναίτια ενάντια στον αδελφό του, θα είναι ένοχος στην κρίση, και όποιος πει στον αδελφό του: Ρακά, θα είναι ένοχος στο συνέδριο• και όποιος πει: Μωρέ, θα είναι ένοχος στη γέεννα της φωτιάς.» (Ματθαίο 5:21-22). Όσο για το τι θα πει ρακά; Ρακά είναι μια αραμαϊκή λέξη που σημαίνει «βλάκας»…

ΟΡΓΗ; ΚΙ ΟΤΑΝ ΥΠΕΡΑΣΠΊΖΕΣΑΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΣΟΥ;

Ο λόγος αυτός του Κυρίου μας εισάγει μια ακριβής έννοια, της κακής οργής! Ο Χριστός λέει ότι όποιος οργίζεται ενάντια στον πλησίον του χωρίς λόγο, θα βρεθεί ένοχος την ημέρα της κρίσεως. Ο Χριστιανός μισεί την αμαρτία , την αίρεση δε πάνω από όλα, αλλά αγαπά τον αμαρτωλό. Το να αποκαλέσει τώρα κάποιος «βλάκα» τον συνάνθρωπο του, αυτό  επιφέρει ενοχή στα μάτια του Θεού!  Ο Χριστός πάλι λέγει ότι όποιος αποκαλέσει τον συνάνθρωπο του «μωρέ» θα είναι ένοχος την ημέρα της κρίσης… αλλά όλα αυτά δεν βοηθούν τόσο την δική μας ιστορία όσο ο παρακάτω λόγος:

-           «Να είστε προσεκτικοί και άγρυπνοι. Ο αντίπαλός σας διάβολος περιφέρεται σαν το λιοντάρι που βρυχιέται, ζητώντας να καταβροχθίσει κάποιον από σας, πού στέκεστε στερεοί στην πίστη» (Α’ Πέτρ. 5, 8)!!!

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο αείμνηστος Πρωτοπρ. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης λέγει ότι ο Χριστός για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς αποκαλείται επανειλημμένως μέσα στις ευχές και στα τροπάρια της Εκκλησίας ως  «ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών (!). Αν ψάξετε στην παπική ή στην Προτεσταντική παράδοση, αυτή η επωνυμία για τον Χριστό, ως ιατρό, δεν υπάρχει πουθενά! Ο Χριστός μόνο στην Ορθόδοξη παράδοσι αποκαλείται ιατρός…. Γι’ αυτούς (τους αιρετικούς) εκείνος που αλλάζει δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός! Ο άνθρωπος  γι’ αυτούς δεν αλλάζει. Το μόνο πράγμα που κάνει ο άνθρωπος γι’ αυτούς είναι ότι γίνεται καλό παιδί. Και όταν ο άνθρωπος από κακό παιδί που ήταν γίνει καλό παιδί, τότε ο Θεός τον αγαπά. Διαφορετικά, τον αποστρέφονται!...» [3]

Αν και σ’ όλο το κείμενο του π. Σεβαστιανού οι αποστροφές του λόγου δημιουργούν ένα έντονο αρνητικό συναίσθημα που θα έκανε πολλούς να στρέψουν το πρόσωπό τους προς την άλλη μεριά, εμείς μένοντας εν τη αγάπη στρέφουμε τον λόγο μας, ως  χριστιανοί ενάντια του μεγάλου συκοφάντη και ψεύτη, του διαβόλου. Εξάλλου οφείλουμε ως Χριστιανοί να μην είμαστε εκδικητικοί, ούτε ν᾽ ανταποδίδουμε κακό στο κακό. <<Εγώ σας λέω να μην αντιστέκεστε στον κακό άνθρωπο. Αλλ᾽ αν κάποιος σε χτυπήσει στο ένα μάγουλο, εσύ γύρισέ του και το άλλο για να στο χτυπήσει κι αυτό>> (Ματθ. 5, 39).

Αγαπητοί, σε μια τελευταία αποστροφή του λόγου του ο π. Σεβαστιανός μας είπε: «Κάνετε μεγάλη βλακεία αδελφοί απέναντι στον Θεό και στην Εκκλησία. Κι αυτή η αμαρτία σας, [δηλαδή] η απόσχιση και ο σκανδαλισμός των ψυχών, ούτε με το αίμα μαρτυρίου δεν απαλείφεται»!!!

ΑΠΟΣΧΙΣΗ-ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Αδελφοί,αν και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μαζί με όλους τους αγίους Πατέρες μας συμβουλεύει πώς να βοηθήσουμε όσους ευρίσκονται έξω από την Εκκλησία (ώστε να συναντήσουν την ενυπόστατη «αλήθεια», δηλαδή τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό), τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα όταν πρόκειται να βοηθήσουμε εκείνους που ευρίσκονται μέσα στην Εκκλησία, δηλ.μέσα στο νοσοκομείο αυτό της αγάπης!  

Ίσως πολλοί από εμάς δεν νιώθουμε και δεν έχουμε καταλάβει ότι η ασθένεια μας είναι όλη δική μας καθώς και η ευθύνη της αδράνειάς μας -απέναντι στην παναίρεση του Οικουμενισμού αλλά και του φαινομένου της Κρήτης- εφόσον όλοι μαζί είμαστε αδέλφια ενωμένα σε ένα σώμα, το σώμα του Χριστού!

Αν όμως μεταξύ μας είμαστε όλοι αδέλφια, που ο Πατήρ; Που ο θεράπων Ιατρός και ποια τα φάρμακα; Που ο επίσκοπος;  Για να λύσει και να θεραπεύσει τις πληγές από τις προσβολές και τις συκοφαντίες  των αδελφών και πατέρων μας, που δεν προσβάλλουν τίποτε άλλο παρά μόνο την ενυπόστατη «αλήθεια» της Εκκλησίας μας; Αλλ’ όμως και εδώ «σιωπή»!

Ο Ιερός Χρυσόστομος αδελφοί, για αυτόν που βρίσκεται  έξω από την Εκκλησία μας λέγει: «Δεν μπορείς να κάνεις θαύματα και να τον πείσεις; Με αυτά που έχεις ήδη, να προσπαθήσεις να τον πείσεις. Δηλαδή, με την φιλανθρωπία, με την προστασία, με την ημερότητα, με τον καλό τρόπο, και με όλα τα άλλα», κι Αν σήμερα  χρειάζεται να προσεγγίσομε τους ετεροδόξους με εκείνη την φιλοξενία και αγάπη που είναι χαρακτηριστική στην Ορθοδοξία… τότε με πόση στοργή θα πρέπει να περιθάλψουμε τους συστρατιώτες μας που πολεμούν με νουν έναντι του παπισμού και της γενιάς των αλαθήτων-βλεπόντων (ιδέας ή φαντασίας);

 ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ  ή ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ;

Είναι μάλλον η τέχνη του πονηρού το να μπερδεύει τα πράγματα, να μεταθέτει το πρόβλημα! Λίγα τα εργαλεία του, αλλά ακριβά! Η κολακεία και η συκοφαντία! Τελικά αδελφοί μαχόμαστε την αίρεση- την αρρώστια ή τον πιστό άνθρωπο;  που πιθανόν να σφάλει στον τρόπο δράσης του, και άλλοτε στα λόγια του… αλλά όχι και  στο δόγμα!!!

Πράγματι ο «σκανδαλισμός των ψυχών» είναι μια βαθιά και βαριά υπόθεση! όμως ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης βάζει τα πράγματα στην θέση τους με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Ο άγιος Παΐσιος θέτει θέμα «σκανδαλισμού των οπαδών»! Μιλάει για περιπτώσεις όπου οι κληρικοί πέφτουν σε πλάνη, και άλλοτε λέει πως είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει ένας από αυτούς την πλάνη του, αλλά και αν την καταλάβει θέλει πάλι πολύ θάρρος και ταπείνωση ώστε να επανορθώσει, κυρίως ως προς τα πνευματικά του τέκνα (ως πατέρας  που είναι)!  Και άλλοτε, σε περίπτωση που οι οπαδοί του καταλάβουν πρώτοι αυτοί την πλάνη του ιερέως… τότε λέγει ο άγιος του θεού υπάρχει ο μέγας κίνδυνος να «ξεριζωθούν» αυτοί από την Εκκλησία!!!

 Ας σημειώσουμε και πάλι ότι ο άγιος μιλάει για «Οπαδούς» του ιερέως!  και όχι για Πιστούς!

ΑΠΟΣΧΙΣΗ

Η ενέργεια πάλι του «αποσχίζομαι», στοχεύει γενικά στην απόσπαση ατόμων από ένα σύνολο και την προσάρτησή τους σε κάποιο άλλο σύνολο ή στην αυτονόμηση αυτών!!!

Πράγματι, ο στόχος όλων ημών που στρατευόμαστε μαζί με τον π. Παΐσιο Παπαδόπουλο είναι να διατηρήσουμε την ενότητά μας με την «Μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία» μας, την ώρα που ο πατριάρχης μας –μαζί με όλους όσους τον κολακεύουν- προσπαθεί με όλους τους τρόπους και με όλα τα μέσα να  κάνει και τα δυο μαζί! Δηλαδή και να «αποσπάσει άτομα» μέσα από το σώμα της Εκκλησίας μας και να προσαρτήσει σε κάποιο άλλο παναιρετικό πανθρησκειακό σύνολο έξω από Αυτήν, αλλά και μέσα στα όρια της Εκκλησίας μας, να διχάσει το σώμα των κληρικών-λαϊκών πιστών, με ένα «καινό είδος προτεσταντικής αυτονόμησής τους»!

 [Ο ΚΑΘ’ ΕΝΑΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟ ΡΑΒΔΙ ΤΟΥ!  ΚΑΙ ΜΕΣ’ ΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ!  ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΙΕΡΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥΣ! (ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΑΣ! βλ. 4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1994][4]

Ο αδελφός εν Χριστώ, ο Απόστολος Σαραντίδης δάσκαλος και πολιτικός επιστήμονας, 22 χρόνια μετά την 4 Νοεμβρίου 1994, δηλαδή στις 4-11-2016, μας περιέγραψε τις τάσεις αυτονόμησης των 10 αρχηγών επισκόπων μας , τις αποσχιστικές αποσπάσης  των ιερών μας  μαζί και των οπαδών τους, αλλά και για τις προεκτάσεις της ονομαζομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» της Κρήτης!  Μας είπε:

-           «[…] φαίνεται να είναι τόσο μπερδεμένα τα πράγματα που πραγματικά στενοχωρείσαι για τη σύγχυση που επικρατεί μεταξύ των πιστών λαϊκών αλλά και κληρικών.  

Ο ένας υπερασπίζεται με πάθος ωσάν να επρόκειτο για δόγμα τις 13 ημέρες του ημερολογίου. Ο άλλος ναι μεν δεν το υπερασπίζεται ως δόγμα αλλά του φταίει το Πατριαρχείο.

 Άλλος ιεράρχης δέχεται εκκλησιαστικότητα στους παπικούς αλλά δεν αποδέχεται τους αγίους τους. Άλλος τους θεωρεί κανονική εκκλησία.

 Άλλος θεωρεί τη μνημόνευση μονόδρομο ό,τι κι αν έχει κάνει ο ανώτερός του για να μη χαθεί η ενότητα κι από αλλού ακούς ότι η παύση του μνημοσύνου δεν διασπά την ενότητα. Από αλλού ζητούν μόνο σύνοδο για να ανατρέψει την τελευταία σύνοδο.

 Άλλοι ομιλούν για άμεση αποτείχιση των ιδίων έχοντας απέναντί τους άλλους να θεωρούν ως αποτείχιση μόνο αυτή των αιρετικών. Αλλά ποιός θα είναι ο αιρετικός αφού άλλοι μνημονεύουν χωρίς να συμφωνούν και άλλοι συμφωνώντας;

Άλλοι διώκουν υφισταμένους τους κληρικούς και μοναχούς διαφημίζοντας την ενότητα και άλλοι συνιστούν μόνο προσευχή και κομποσκοίνι και να αποφανθούν οι «ειδικοί». Άλλη ομάδα μέμφεται τους αντιδρώντες αλλά μη αποτειχισμένους ακόμη, για ψευδοαντίδραση και άλλη τους πρώτους ως σχισματικούς.

 Άλλος ισχυρίζεται πως η παύση μνημοσύνου δεν προσδίδει εγκυρότητα στα μυστήρια κι άλλοι να ακολουθούμε τυφλά τους πνευματικούς μας.

Οι ιεροί κανόνες ερμηνεύονται κατά το δοκούν, ρήσεις και λόγοι αγίων ομοίως, το άσπρο γίνεται μαύρο και αντιστρόφως, το γκρίζο είναι το χρώμα που επικρατεί, άλλοι θεωρούνται σφόδρα αντιοικουμενιστές και αλλού ακούς λόγους τάχα γνησίων ορθοδόξων. Αλλού ότι η σύνοδος ήδη ετελείωσε και ετάφη λόγω των κακοδοξιών της κι αλλού ότι θα επιβληθεί με τη βία.

Αν κατάφεραν κάτι, είναι οι εχθροί της πίστεως να χαιρετίζουν την «ενότητα» που έφερε η λεγόμενη σύνοδος και στους «ενωμένους» να επικρατεί η σύγχυση, η ασυνεννοησία και η διαίρεση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιτυχία του Διαβόλου σε πρώτη φάση. Τα πράγματα όμως είναι απλά, ίσως και απλοϊκά. Αν η Ιεραρχία της Ελλάδος επίσημα καταδίκαζε προ καιρού τον Οικουμενισμό ως αίρεση, αυτή η Σύναξη της Κρήτης δεν θα γίνονταν ποτέ.>> [5]….

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

 Αν ο επίσκοπός μας στην Ιεραρχία της Ελλάδος ζητήσει με επίσημο τρόπο να καταδικάσει η Εκκλησία μας  τον Οικουμενισμό ως αίρεση, αυτή η Σύναξη της 4 Νοεμβρίου 2016 στο Πνευματικό Κέντρο της Πτολεμαΐδας  δεν θα γίνονταν ποτέ.

Όσο για όσα μας έσυρε ο αγαπητός μας π. Σεβαστιανός Τοπάλης, ζητούμε ως «νήπια» ταπεινά συγγνώμη! Συγνώμη για τον τρόπο δράσης μας,  αλλ’ όμως, μέχρι πότε πάτερ μου θα περιμένει ο πιστός λαός του Θεού, να ακούσει από τα χείλη σας το τι φρονείτε για τις αποφάσεις της ψευτοσυνόδου της Κρήτης;  Μέχρι πότε, νομίζετε, ότι το πλήρωμα της Εκκλησίας μας θα ανέχεται στην κεφαλή του ποιμένες συσχηματισμένους με την αίρεση του παπισμού και την παναίρεση του οικουμενισμού; Μέχρι πότε θα κολακεύεται τον νυν πατριάρχη μας; Δεν είναι ώρα να ξυπνήσετε εσείς και άλλους;

Και χαύρα και τζαμί μας κτίζουν… Δε βλέπεις;…. 

-          Ο ευλογημένος αυτός πνευματικός οίκος που λέγεται ορθόδοξος Ελλάς, κόποι αιώνων, κινδυνεύει να γίνει παρανάλωμα πυρός. Εμπρός εις το φρικτόν αυτό θέαμα θα μείνετε αδιάφοροι; (+ επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)

Με τιμή

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Εκπαιδευτικός

Πτολεμαΐδα 9 Νοεμβρίου 2016 (+ Αγίου Νεκτερίου)

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1] ΒΙΒΛΙΟΝ: Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ  ΕΚΔΟΣΕΙΣ Β. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2008 σελ. 160)

[2] http://www.eordaia.org/index.php/13-2016-noenvrios/422-i-ideologiki-tyrannia-kai-to-polemiko-menos-grafei-o-arxi-mandritis-sevastianos-topalis-arxieratikos-epitropos-amyntaiou

 [3] (ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ, Ορθ. Ιεραπ. Σύνδεσμος Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Θεσσαλονικέων Φωτιστών των Σλάβων, σελ. 1).

Ένας λαϊκός που την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016 ΚΑΙ ΩΡΑ 6.00 μ.μ. ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ  ΚΕΝΤΡΟ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ, συνέδραμε στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ὁ ρόλος τῶν λαϊκῶν μέσα στὴν Ἐκκλησία μετὰ τὴν “Πανορθόδοξη Συνοδο”»

[4] «Πρέπει να συμβάλωμεν ώστε να φέρωμεν εις το προσκήνιον τας πνευματικάς αρχάς του Οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Πράγματι, δια τον λόγον αυτόν, συγκεντρωθήκαμεν εδώ! Αυτός είναι ένας τρόπος, δια του οποίου  ημείς οι κληρικοί  δυνάμεθα να βοηθήσωμεν αυτούς οι οποίοι κυβερνούν. […] Αλλά τούτο δυνάμεθα να επιτύχωμεν μόνον εάν είμεθα ηνωμένοι εν τω πνεύματι του ενός Θεού, ‘’Δημιουργού των πάντων, ορατών τε και αοράτων’’.

Ρωμαιοκαθολικοί και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδουϊσταί, Βουδδισταί και Κομφουκιανισταί είναι καιρός όχι μόνον δια συμφιλίωσιν, αλλ’ ακόμη και δια συμμαχίαν και συνεργασίαν, δια να συντελέσωμεν εις την απομάκρυνσιν της ανθρωπότητος από τους ψευτοπροφήτας του εξτρεμισμού και της μη ανεκτικότητας»(Περιοδικό «Ορθοδοξία» του Πατριαρχείου, τεύχος ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1994, «6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρησκείας και Ειρήνης», προς τους εκπροσώπους διαφόρων Θρησκειών, στην πόλη RIVA DEL GARDA της Ιταλίας)

[5] http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=56570#more-56570

ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ!

ΤΡΊΤΗ, 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2016

ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Γράφει ο Δημήτριος Β. Εμμανουήλ ως εκπρόσωπος του Συλλόγου «ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ», Έτος ίδρυσης 1996.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ »ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ», ΔΗΜΟΥ ΦΙΛΩΤΑ, στο οποίο και επενδύσαμε  πολλες από τις οικονομίες μας για την ανέγερσή του και οχι μόνο!!!).

ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ!

«Οργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» (Ἐφεσ. 4, 26).

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ; Ποιος,  <<Προτείνει (ΜΙΑ) ἐντελῶς ἀλλιώτικη τακτική>>, ΚΑΙ ποια είναι αυτή;

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ… ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΤΕΣ ΜΙΣΕΙΣ ΤΩ ΘΕΩ ΤΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ! ΟΠΟΙΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ, ΕΙΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΤΕ ΑΓΓΕΛΟΣ! »ΕΙΤΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΠΟΤΡΟΠΟΣ»

Βάζοντας ως θεμέλιο την Προσευχή του Γέροντα  Φιλόθεου Ζερβάκου για την διαφυλάξη της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας εξ αιρέσεων που λέγει: <<Διαφύλαξον (Κύριε) τους εκλεκτούς Σου Αρχιερείς, Ιερείς, Μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, ενίσχυσον αυτοὺς να αγωνισθώσι κατὰ των σκοτεινών δυνάμεων>>, προχωρούμε με ασφάλεια (από το πάθος του κακού θυμού) στην ανάπτυξη του θέματός μας που ακούει στα παρακάτω λόγια:

• – Είτε με σιωπή, είτε πάλι με θυμό, σ’ Ακολουθώ! Σ’ Ακολουθώ με την χάρη της δικής Σου ειρήνης, για την ειρήνη της Εκκλησίας Σου. Αμήν

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μιλάει για την ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, και λέγει, «Ότι ο στρατιώτης του Χριστού πρέπει να αποφεύγη με όλην του την δύναμιν τας ταραχάς και ενοχλήσεις, αν θέλη καλώς να πολεμήση τους εχθρούς του» (ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΚΕΦ. Κς’, ΣΕΛ. 110).

Παρατηρούμε εξ αρχής, στη αγάπη σας, ότι ο άγιος μιλάει για τους εχθρούς του Ανθρώπου! Λέει μεν – ο άγιος- πως,  «αν θέλη (ο στρατιώτης του Χριστού) καλώς να πολεμήση τους εχθρούς του», αλλά αλήθεια… ποιοι είναι αδελφέ οι εχθροί σου και ποιοι είναι οι δικοί Του εχθροί, δηλαδή του Κυρίου και της Εκκλησίας Του;;;

• – ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ! Γιατί αυτοί διαστρέφουν την ΑΠΟΚΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!

Εχθροί λοιπόν του Ανθρώπου κατά τους Πατέρες είναι τρεις,
ο εαυτός μας, ο κόσμος και (φυσικά) ο ανθρωποκτόνος διάβολος! Αυτοί αδελφοί μου είναι οι και ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΧΘΡΟΙ, και θα πρέπει ως καλοί στρατιώτες να εκπαιδευτούμε ώστε να είμαστε δόκιμη πολεμιστές, ή καλύτερα για να αποφεύγονται οι  «Ταραχάς και (οι) ενοχλήσεις»μέσα στο στρατόπεδο που λέγεται Εκκλησία, και  που έχει εδώ και αιώνες την δική της φιλοσοφία-ΤΑΚΤΙΚΗ,  και που την εκφράζουν, σε κάθε εποχή οι έμπειροι Γεροντάδες μας και γι’ αυτό έχουμε γράψει αλλού ότι <<Φως των λαϊκών οι Μοναχοί>> 

Στο σημείο αυτό καλό είναι να σταθούμε για λίγο σ’ έναν εκκλησιαστικό κανόνα της Εκκλησία μας που οι γραμματιζούμενοι θεολόγοι τον ξέρουν πολύ καλά (αλλά σιωπούν και αυτοί!) που λέγει απλά ότι’

• – για χάρη της ΕΙΡΗΝΗΣ (ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ) δεν γίνεται για οποιοδήποτε λόγω ή  την παραμικρή (=δήθεν) αφορμή, οι κληρικοί και οι λαϊκοί να «Διακόπτουν το μνημόσυνο του Επισκόπου τους». Καταλαβαίνετε αδελφοί μου, τι θα γινόταν εάν για κάποιον <<Δήθεν λόγο>>, ο καθένας  αποτοιχιζόταν και »κλεινόταν» σ’ ένα άλλο δωμάτιο και κήρυττε έναν άλλο »Χριστώ»! Θα επικρατούσε όχι ειρήνη στη μητρόπολη αλλά το χάος!
• – Αλλά όμως, και τα 33 χρόνια υπομονής μας και ανοχής είναι πάρα πολλά! Ή δεν είναι;

Επανερχόμαστε λοιπόν και λέμε ότι  η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ (κληρικού και λαϊκού), η ειρήνη της καρδιάς του, βοηθάει τα μέγιστα στην ενότητα της Εκκλησίας, της μητρόπολής μας, της οικογένειάς Μας κ.ο.κ. Ο άγιος Νικόδημος αφού τόνισε ότι: «Ο στρατιώτης του Χριστού πρέπει να αποφεύγη με όλην του την δύναμιν τας ταραχάς και ενοχλήσεις, αν θέλη καλώς να πολεμήση τους εχθρούς του», θέτει τις προϋποθέσεις που μας επιτρέπουν την ενασχόλησή μας με τα κοινά,είτε Εκκλησιαστικά, είτε και τα  κοσμικά. Όταν δηλαδή ο άνθρωπος γίνει »φρόνιμος»  γίνεται τότε  ικανός να υπερασπίζεται τους αδυνάτους, αυτούς που αδικούνται… (εναντίον αυτών που αδικούν;) και  χρήσιμος για κάθε καλό έργο.

Προϋπόθεση λοιπόν είναι’  η καλή και ορθή διαχείριση των συναισθημάτων μας (κυρίως του Κακού Θυμού!).

ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΟΥ! ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ! 

Φυσικά, και εδώ τα εμπόδια (από τον εαυτό μας, τον κόσμο, και τον διάβολο) είναι πολλά, αλλά και μόνο ο τίτλος του βιβλίου «Αόρατος πόλεμος», του αγίου Νικοδήμου, φτάνει για να μας εισάγει στην έννοια του πολέμου ή καλύτερα στην πάλη του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων ή καλύτερα των δαιμόνων! Και το λέμε αυτό γιατί ακούσαμε ότι στα έσχατα οι Ιερείς θα ζουν ως Κοσμικοί (=Άρχοντες!), αλλά και οι Λαϊκοί ως διάβολοι (=Αιρετικά-Προτεσταντικά!)!  Οι δε επίσκοποι, θα τολμήσουμε να πούμε, ως «αντίχριστοι!», και πάλι το λέμε αυτό από τον φόβο μας! Και είναι ο φόβος αυτός που εισάγει στο μυαλό μας,  την ιδέα ότι οι μητροπόλεις μας τείνουν να καταντήσουν «Προτεσταντικοί τόποι»  και «Δωμάτια-Σχολές»… όπου κηρύττεται κι από ένας <<Διαφορετικός Χριστός>>.

Απίστευτο! Κατά μιαν έννοια καταντήσαμε, «Αποτοιχισμένες Μητροπόλεις» (= όπου η σιωπή του επισκόπου-ιερέων, και ο θυμός των λαϊκών μελών της κάθε μητροπόλεως, περιγράφει ό,τι σήμερα ζούμε, αλλά παράλληλα μας θυμίζει και την «Ημέρα των αδρανών» και τον «Όλεθρό»(=αφανισμό!) μας… όπως μας τα περιγράφει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος!

<<Διότι-λέγει ο άγιος Ιωάννης- αυτό είναι το τρομερόν, ότι νομίζομεν ότι νικώμεν (με το να διώκουμε τους Ιερομονάχους που αγωνίζονται εν ειρήνη και ένεκεν δικαιοσύνης;) ενώ υφιστάμεθα την μεγαλυτέραν ήτταν και είμεθα κάτω, και ενώ δεχόμεθα μύρια κτυπήματα από τον διάβολον, νομίζομεν ότι κυριαρχούμεν εις αυτόν. Δι’ αυτό, παρακαλώ, ας μάθωμεν ποιος είναι ο τρόπος της νίκης αυτής, και ας επιδιώκουμεν αυτό το είδος του τρόπου. Διότι το να υποστόμεν κάτι αδίκως, αυτό είναι στεφάνωμα. Εάν λοιπόν θέλωμεν και εμείς να ανακηρυχθώμεν από τον Θεό, όχι τον νόμων των κοσμικών αγώνων (π.χ. ο πατριάρχης είναι θεσμός και πρέπει να τον σεβαστούμε, ασχέτως! αν! είναι! Αρχιαιρετικός!), αλλά –συνεχίζει ο άγιος που πέθανε εξορισμένος και άδικα »αφορισμένος» από τον τότε πατριάρχη και μας τονίζει- (αλλά) τον νόμον του Θεού να φυλάσσωμεν εις τα αγωνίσματα αυτά και να τα υπομένωμεν όλα με μακροθυμία…>> (Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΡΓΑ 12, ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ »ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ», ΟΜΙΛΙΑ Δ’, ΣΕΛ. 533).

ΑΝ ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ Π. ΘΕΟΚΛΗΤΕ!  ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ <<ΜΙΑ>>, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ <<ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ>>!

ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΜΥΑΛΟ;;;;

ΠΕΡΙ ΔΙΑΒΟΛΟΥ! ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ, ΟΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ, ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΑΣ!  Για την πάλη τώρα, κατά των δαιμόνων και των οργάνων του (=που έχουν ως κοινό γνώρισμα’  μια  μανιώδη ανθρωποκτονική- εξουσιαστική και καταδυναστευτική συμπεριφορά)…. και που στο λεξιλόγιο μας ακούει στην λέξη «Αντίχριστος», δηλαδή άνθρωπος μανιώδης και κομπλεξικός που χρησιμοποίει το «πρωτείο τιμής», που του το παραχωρεί ο πιστός λαός του θεού, ως «Πρωτείο Εξουσίας» ή καλύτερα ως « Πρωτείο Αλάθητης Ε.σφορικής Μανιακής Εξουσίας» (Π.Α.Ε.Μ.Ε.)… λέγει λοιπόν γι’ αυτήν την πάλη, ο απόστολος των εθνών και διευκρινίζει ότι: «οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Έφες. 6, 12).

Αδελφοί ας έχουμε υπόψη από το σημείο αυτό και τα εξής λόγια του Κύριου μας, που είπε: «Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν.» (Ματθ. 10, 34) καί «ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ [οι της μητροπόλεως;] αὐτοῦ» (Ματθ. 10, 36).

Στο σημείο αυτό αγαπητέ Χριστιανέ είναι χρήσιμο να κατανοήσεις ότι οι κανόνες έχουν και εξαιρέσεις!!! Μια από αυτές λέει απλά ότι είσαι υποχρεωμένος (=Υποχρεωμένος δια αιωνίων και αδιάλυτων »μνημονίων» πίστεως !)…  είσαι υποχρεωμένος να παύσεις το μνημόσυνο του επισκόπου σου, και ακόμη  όταν αυτός σιγοντάρει άλλους που είναι είτε αιρετικοί, είτε φιλοαιρετικοί- φιλοπαπικοί κ.λ.π., αλλά ακόμη κι αν σιωπά ή και αν ακόμη δεν φωνάζει δυνατά!  και δεν μάχεται φανερά! και δημόσια! κατά των ποικίλων αιρέσεων. Όπου κι αν Οικουμενικότροπα δρουν  αυτές, δηλαδή όπου κι αν σήμερα δραστηριοποιούνται-ενεργοποιούνται για την ειρήνη και την ασφάλεια του κόσμου!

Οι κανόνες λένε λοιπόν πως ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ! Και πως  με αυτήν μας  την πράξη, όχι μόνον δεν κάνουμε σχίσμα, αλλά το ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!

ΔΗΛΑΔΗ;

• – ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΙΩΠΟΥΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΌ ΤΗΝ «ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΉ (ΚΑΙ ΌΧΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ή του Οικουμενικού!) ΕΚΚΛΗΣΊΑ».
• – ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΟΠΩΣ ΧΩΡΙΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ 99/100 ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙωΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΖΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΟΥΣ!!!
• – ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΥΨΗΛΟΜΙΣΘΟΙ ΑΡΧΙΠΟΙΜΕΝΕΣ ΜΑΣ.   

Αν θέλεις τώρα και εσύ  «να πολεμήσεις καλώς» τους προσωπικούς σου εχθρούς (και έχεις και τον πνευματικό σου!), μάθε ότι ευθύνη σου είναι να παλέψεις κατά των ποικίλων αιρέσεων, που συνοψίζονται όλες μαζί μέσα σε μία μόνον  λέξη! <<ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ>>. Ο Οικουμενισμός, του 20^ου και 21^ου αιώνα, συμπεριλαμβάνει όλες τις πλάνες, από όλες τις φιλοσοφικό-θρησκευτικές μανιακές δοξασίες της Οικουμένης, όλων των αιώνων (=λόγω διάδοσης και του τουρισμού, αλλά και της πληροφορίας-TV! Σε όλη την Οικουμένη).

Προσοχή! Δεν είμαστε »Αντιοικουμενιστές», αλλά απλά ορθόδοξοι Χριστιανοί! Στο σημείο αυτό είναι ορθό να ξεκαθαρίσουμε πως η Αντι-οικουμενιστική δράση μας και οι παρεμβάσεις μας δεν μας κάνει πολέμιους της ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ, ούτε και «Φονιάδες της Οικουμένης» ή του «Πατριαρχείου» ή των «Αρχών και της Εξουσίας- των θεσμών», κ.ο.κ. (όπως μας κατηγορούν: Ως δήθεν ΡΗΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ!), αλλά αληθινούς φίλους του «Άπειρου κόσμου», που είναι έτοιμος μετά την λατρεία του «Χρήματος», να προσκυνήσει έναν ακόμη αντίχριστο ή αλλιώς έναν άνθρωπο ως παγκόσμιο «Εξουσιαστικό (μανιακό έπειτα) ηγέτη-Αυτοκράτορα»!!!

 Ο ΤΙΜΙΟΣ ΘΥΜΟΣ. Αδελφέ! Γνωρίζεις ποιο είναι το «Νεύρο της ψυχής», κατά την πίστη των Αγίων Πατέρων σου; Όταν μάχεσαι και θέλεις να παλεύεις, σώμα με σώμα, με την αίρεση που διαστρέφει την «Εικόνα μας»,  δηλαδή την «Δογματική εικόνα της τίμιας Εκκλησίας μας».. τότε πρέπει να γνωρίζεις ότι οι κανόνες της Αγίας Εκκλησίας μας, σου επιτρέπουν! να αναλάβεις τον ΤΙΜΙΟ ΘΥΜΟ, για «Να πολεμήσεις» τους εχθρούς του Κυρίου μας ή αλλιώς της Εκκλησίας Του, ή διαφορετικά των Αγίων Του.

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

  «Οργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» (Ἐφεσ. 4, 26)

<<Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ὁ ὅσιος γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής σέ ἀπαντητική του ἐπιστολή (1), σχολιάζοντας τό πάθος τοῦ θυμοῦ,  γράφει: »…Ὅταν σοί ἔλθῃ θυμός, κλεῖσε τό στόμα δυνατά καί μή ὁμιλήσῃς εἰς τόν ὑβρίζοντα ἤ ἀτιμάζοντα ἤ ἐλἐγχοντα ἤ πολυειδῶς σε πειράζοντα ἄνευ λόγου».

Αὐτά συμβουλεύει σέ δόκιμο μοναχό, δηλαδή, αὐτοσυγκράτηση, γιά τίς περιπτώσεις ἐκεῖνες, πού ἡ καρδιά του κινδυνεύει νά καταληφθεῖ ἀπό θυμό ἐξ αἰτίας προσβολῶν, ὕβρεων και γενικῶς ἀπρεποῦς συμπεριφορᾶς ἄλλων μοναχῶν ἀπέναντί του.

Γιά τόν θυμό, ὅμως, πού εἶναι δυνατόν νά γεννηθεῖ μέσα μας σέ περιπτώσεις δαιμονικῶν ἐπιθέσεων ἤ σέ ἀπόπειρες αἱρετικῶν νά ἀλλοιώσουν τήν Πίστη μας, ὁ ὅσιος γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής προτείνει ἐντελῶς ἀλλιώτικη τακτική. Στήν ἴδια ἐπιστολή γράφει ἐπί λέξει τά ἑξῆς: »Ὁ θυμός καθ’ ἑαυτόν εἶναι φυσικός. Ὅπως τά νεῦρα στό σῶμα. Εἶναι καί αὐτός νεῦρον ψυχῆς. Καί ὀφείλει νά τόν μεταχειρίζεται

ὁ καθείς ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἀνθρώπων αἱρετικῶν, καί παντός κωλύοντος ἀπό τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ». Ὅταν, δηλαδή, ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός ἐμποδίζεται στόν ἁγιαστικό του ἀγῶνα ἀπό τούς δαίμονες ἥ ἀπό ἀνθρώπους αἱρετικούς, τότε ὁ θυμός ὀφείλει  νά γίνει μέσον προστασίας καί ἀντίστασης πνευματικῆς στά χέρια τοῦ Πιστοῦ.

Ἀξίζει να παρατηρήσουμε, ὅτι ὁ ὅσιος γέροντας βάζει τούς δαίμονες καί τούς αἱρετικούς στήν ἴδια σειρά. Διότι τήν ἴδια λύσσα ἔχουν ἐναντίον μας, τόν ἴδιο κίνδυνο διατρέχουμε καί ἀπό…. τίς δυό πλευρές! Ἐδῶ εἶναι, πού ἐφαρμόζεται τό ἁγιογραφικό »ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» (Ἐφεσ. 4, 26). Ὁ ἅγιος γέροντας εἶναι σαφής: Στόν ἀδελφό, πού τυχόν μᾶς πικραίνει, μᾶς ὑβρίζει καί μᾶς περιφρονεῖ, ἀπαντᾶμε πάντοτε μέ ἀγάπη καί τρόπο ἥμερο. Στίς ἐπιθέσεις, ὅμως, τῶν δαιμόνων, ἀλλά καί σέ ἀνθρώπους αἱρετικούς χρειάζεται νά δουλέψει τό νεῦρο τῆς ψυχῆς. Δηλαδή ὁ θυμός>>[https://fdathanasiou.wordpress.com/ ].

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, ΠΑΛΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ: <<Ὁμολογοῦμεν, ὅτι ἁμαρτωλοί ἐσμεν καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εἴμεθα ἄξιοι μυρίων τιμωριῶν, βασάνων καὶ κολάσεων! Πάτερ ἀγαθέ, ἐμακρύνθημεν ἀπὸ Σοῦ, ἀλλ᾿ οὐκ ἀπέστημεν ἀπὸ Σοῦ τελείως, οὐδὲ διεπετάσαμεν χεῖρας πρὸς Θεὸν ἀλλότριον, ἀλλὰ πρὸς Σὲ ἐπιστρέφομεν τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ Πατέρα Οὐράνιον, τὸν Εὐσπλαχνικώτατον καὶ φιλανθρωπώτατον. Δέξαι τοὺς στεναγμοὺς ἡμῶν, τὴν θλῖψιν, τὰ δάκρυα, τὴν μετάνοιαν!>> ( Γέρων Φιλόθεος Ζερβᾶκος, Περὶ διαφυλάξεως τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξ αἱρέσεων. Πηγή:http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/prayers/filo8eos_zervakos_preservation_from_heresies.htm ].

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΤΡΙΤΗ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016 [+Άγιοι Ευδόξιος, Ρωμύλος, Ζήνων, Μακάριος, Έντεκα Χιλιάδες Μάρτυρες και Χίλιοι Εκατόν Τέσσερις Στρατιώτες Μάρτυρες]

[ ΠΗΓΗ:http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=55282#more-55282 ]

Ο ΒΛΕΠΩΝ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ «ΚΟΙΝΟ ΠΟΤΗΡΙΟ»,, ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΙΝΟ «ΠΟΤΗΡΙΟ»!

ΘΕΜΑ:  Η «ΚΟΙΝΗ» ΕΥΘΥΝΗ  ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ! ΠΟΤΕ; ΟΤΑΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΣΕ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΠΙΣΤΟΥΣ…

ΤΟΤΕ ΠΡΟΔΩΣΕ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ 12,  ΣΗΜΕΡΑ;

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο ιερός Χρυσόστομος  μακαρίζει  τους  ακροατές του θείου λόγου αλλά και τον  καθένα που διδάσκει το λόγο του Θεού! Βλέποντας ότι οι ακροατές του,  ως νεοσσοί των χελιδονιών  κρέμονται  από τα χείλη του και  αρπάζουν τα νοήματα ξεσπά σε δοξολογία και λέγει:  <<Ποιος λοιπόν  δε θα μακάριζε και σας και μένα γι’ αυτά, επειδή απευθύνεται ο λόγος μου «σε ανθρώπους που ακούν». Κοινός ο κόπος, κοινό και το στεφάνι’ κοινό και το κέρδος, κοινός και ο μισθός. Γι’ αυτό και ο Χριστός μακάρισε τους μαθητές λέγοντας’ «είναι μακάρια τα μάτια σας γιατί βλέπουν, και τα αυτιά σας γιατί ακούν (Ματθ. 13,16).

Αδελφοί το ότι ακούν τα αυτιά μας  «είναι φανερό», αλλά  μαζί και «φοβερό»!

 Ότι «και τα μάτια σας βλέπουν» την Φαναριώτικη πολιτική του Οικουμενικού μας, και αυτό «είναι φανερό», αλλά  μαζί και «φοβερό»! Το ζητούμενο όμως είναι αν όλα αυτά τα βλέπουμε μέσα από το μάτι της Ορθόδοξης πίστης μας, μέσα από τις εντολές που ο ίδιος ο Θεός δια του Υιού του μας έδωσε! Τότε οι μαθητές Του αλλά και όλος ο κόσμος άκουγαν και έβλεπαν  τον διδάσκαλο, τον  Ιησού Χριστό, και  αυτό «είναι φανερό»!  Όμως ποιοι Τον πίστεψαν ως πατέρα και έδωσαν όχι μόνο τα νιάτα τους αλλά  και αυτήν την ζωή τους για χάρη Του;

Ο Κύριος μας είπε πως πολλοί θα ήθελαν να ζήσουν τις ημέρες εκείνες και να δουν τον Υιό του Θεού, πρόσωπο προς πρόσωπο, αλλά ας ακούσουμε και πάλι τον άγιο του Θεού να μας φανερώνει τον  μυστικό τρόπο της θέας του Θεού, που έμμεσα εξηγεί και το πως γίνεται και στις ημέρες μας να υπάρχουν άγιοι άνθρωποι που να συνομιλούν μαζί Του, αλλά και να Τον βλέπουν, όπως π.χ. ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης!

<<Όχι με τα μάτια του σώματος αλλά με τα μάτια της πίστης>>!

Ο άγιος Ιωάννης, κάνει για χάρη μας, μία βασική διάκριση και φυσικά ό,τι λέγει ισχύει μόνο για τους Ορθοδόξους!  Τονίζει: <<Αλλά ότι ακούν τα αυτιά σας είναι φανερό, ότι όμως και τα μάτια σας βλέπουν, όπως έβλεπαν τότε, θα προσπαθήσω να το αποδείξω αυτό για να μην είναι μισός ο μακαρισμός σας αλλά ολόκληρος. Τι λοιπόν έβλεπαν τότε οι μαθητές; Νεκρούς να ανασταίνονται, τυφλούς να βλέπουν, λεπρούς να καθαρίζονται, δαιμόνια να διώχνονται, χωλούς να βαδίζουν, κάθε αμάρτημα της φύσης να διορθώνεται.  Αυτά βλέπετε και εσείς τώρα, αν και όχι με τα μάτια του σώματος αλλά με τα μάτια της πίστης. Γιατί τέτοια είναι τα μάτια της πίστης’ βλέπουν εκείνα που δεν φαίνονται και κατανοούν εκείνα που δεν έγιναν ακόμη.  Από πού φαίνεται αυτό, το ότι δηλαδή η πίστη οδηγεί στη θέα και τη βεβαίωση εκείνων που δε βλέπονται; Άκουσε τον Παύλο που λέγει’ «η πίστη κάνει πραγματικά εκείνα που ελπίζουμε και βέβαια εκείνα που δεν βλέπουμε (Εβρ. 11,1)» (ΣΤΟ ''ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ.." ΣΕΛ. 609-611...).

Πραγματικά «τέτοια είναι τα μάτια της πίστης’ βλέπουν εκείνα που δεν φαίνονται και κατανοούν εκείνα που δεν έγιναν ακόμη»!  Όμως, Αδελφοί τι είναι αυτό που δεν έγινε ακόμη στην πόλη μας; Τι είναι πάλι αυτό που γίνεται στο εξωτερικό-πάνω από 50 χρόνια με τις ευλογίες του Φαναρίου- και δεν έγινε στα όρια της μητροπόλεώς μας; Τι είναι αυτό που δεν θέλουν να δουν οι Βλέποντες Ιερείς και Αρχιερείς μας; Μα φυσικά το (κατά λάθος!) «κοινό ποτήριο»!!

Τα νέα από το εξωτερικό είναι εξωφρενικά και όντως πολύ θλιβερά. Οι ΑΝ και Δήθεν Ορθόδοξοι ιερείς  μας εκεί δίνουν αδιάκριτα το «Σώμα και το Αίμα» του Κυρίου μας με έναν  τρόπο «κοινό», δίχως δηλαδή Ορθόδοξες προϋποθέσεις, αλλ' όμως με την βούλα του Οικουμενικού πατριαρχείου που ΤΟΥΣ ΠΑΡΈΧΕΙ ΠΛΉΡΗ ΚΆΛΥΨΗ -από πολλά χρόνια πριν -καθώς θεωρεί ότι δεν υπάρχουν ΑΙΡΕΤΙΚΟΊ!!!...  Αυτό σίγουρα δεν είναι υγιές γιατί καταπατάται ο λόγος του Θεού που ορίζει-οριοθετεί το μέγα αυτό μυστήριο, αλλά και γιατί εξαπατούν τον άπειρο κόσμο, που πλέον ψάχνει την σωτηρία του μέσα στην πλάνη της πανθρησκείας την οποία φανερά και γυμνή την κεφαλή υποστηρίζει ο νυν πατριάρχης μας και οι 10 αρχηγοί-πάπες της Ανατολικής Εκκλησίας μας! Δυστυχώς! 

Ο Λόγος του Θεού μας προειδοποιεί!

Ο Λόγος του Θεού γνωρίζουμε ότι ορίζει ακριβώς τον τρόπο λατρείας του Θεού μας, αλλά, γνωρίζουμε ότι και μας προειδοποιεί!  Όλους εμάς, κληρικούς και λαϊκούς μας προειδοποιεί:

-         «Μη δώσετε το άγιο στα σκυλιά, μήτε να ρίξετε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μην τυχόν τα καταπατήσουν με τα πόδια τους και μετά στραφούν και σας ξεσκίσουν»  (Ματθ. 7,6).

Στο σημείο αυτό αδελφοί  ας προσέξουν οι ιερείς που άθελά τους κοινωνούν άλλους ανθρώπους- από άλλο δόγμα ή πίστη-, ότι ο κίνδυνος που διατρέχουν έρχεται όχι από τους ζηλωτές (κληρικούς και λαϊκούς), αλλά από εκείνους που αντί να τους δώσουν πρώτα το φως του Χριστού, τους δίνουν τη φωτιά… [-Δεν μπορείς να δεις το πρόσωπό μου-είπε ο θεός στον Μωϋσή-γιατί θα καείς!]

ΑΔΕΛΦΟΙ, ΘΑ ΦΑΜΕ ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ! ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΗΔΗ ΕΧΟΥΝ ΞΗΛΩΘΕΙ, ΞΕΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ! ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ τι γίνεται παντού; 

Οι οικουμενιστές, γνήσια τέκνα του διαβόλου και επιστήμονες στο είδος τους, προτείνουν στον νέο και άπειρο Αδάμ των ημερών μας (δια μέσω της γυναικός αυτού!),  να φάγει από τον απαγορευμένο καρπό! Αν και ακούσαμε ότι ο Χριστός μας είναι ο νέος Αδάμ, και η Εκκλησία Του η «γυναίκα» ή  αλλιώς η «Εκλεκτή Κυρία»… ο οικουμενικός μας πατριάρχης σε ομιλία του το 1994 ζήτησε απ’ όλους τους  ιερείς μας να βοηθήσουν τους πολιτικούς(!) για να φέρουν-λέει- την ειρήνη στον κόσμο μας! Απαιτεί ο κκ .Βαρθολομαίος απ' όλους τους επισκόπους του (την δεδομένη μόνο στιγμή), να γκρεμίσουν- για λίγο- το τείχος της Θείας Κοινωνίας, και να την ταΐσουμε-λέει- σε όλους τους ανθρώπου καλής θελήσεως! Απίστευτο και ανήκουστο έως σατανικό!!! Αυτό ούτε....

Γνωρίζουμε ότι <<μέσα στον Παράδεισο υπήρχαν πολλά δένδρα, αλλά δύο από αυτά διέφεραν από τα άλλα. Το πρώτο ξύλο ήταν το ξύλο της γνώσεως για το οποίο ο Αδάμ έλαβε εντολή να μη φάγη από αυτό (Γεν. β', 16-17). Το άλλο ξύλο ήταν το ξύλο της ζωής. Και όπως αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη, μετά την ανυπακοή του ανθρώπου και την βρώση του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού, ο Θεός τον εξέβαλε από τον Παράδεισο "καί έταξε τα Χερουβίμ και την φλογίνην ρομφαίαν την στρεφομένην φυλάσσειν την οδόν του ξύλου της ζωής" (Γεν. γ', 24). Ο λόγος για τον οποίο εξέβαλε ο Θεός τον άνθρωπο από τον Παράδεισο μετά την παρακοή ήταν ότι δεν έπρεπε μετά την πτώση του να φάγη από το ξύλο της ζωής. "Και νυν μήποτε εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήσεται εις τον αιώνα" (Γεν. γ', 22)>>[ http://apfilipposgrammatikous.blogspot.gr/2010/12/blog-post_23.html ].

Αδελφοί «εσχάτη ώρα εστί»! Οι ιερείς μας έλαβαν εντολή να μην Κοινωνούν όποιον δεν είναι Ορθόδοξος, αλλά και αυτόν τον ίδιο τον πιστό, όταν δεν μετανοεί (με λόγο και με πράξεις!). Ο Θεός  εξ έβαλε από τον ‘’Παράδεισο’’ της Εκκλησίας Του, τους αιρετικούς ΚΑΙ «έταξε τα Χερουβίμ και την φλογίνην ρομφαίαν την στρεφομένην φυλάσσειν την οδόν του ξύλου της ζωής» (Γεν. γ', 24)… Αλήθεια ποιο Ευαγγέλιο διαβάζουν οι φίλοι μας οι οικουμενικολάτρες; Τι κηρύττουν;

ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ! ΚΟΙΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ.

Βέβαια η ευθύνη είναι «Κοινή»! Γιατί όταν εσύ ο λαϊκός έχεις μπροστά σου, την ώρα της Θ. Κοινωνίας, έναν «άγνωστο» αδελφό και δεν εξετάζεις –πριν ή μετά- τον τρόπο που πιστεύει και μάλιστα!  προσέρχεσαι πίσω ακριβώς από αυτόν για να Κοινωνήσεις, αλλά, και τον Ιερέα του Θεού δεν ΤΟΝ πληροφορείς, τότε, πώς να μην ανθίζει ο τρισκατάρατος οικουμενισμός της δήθεν αδελφοσύνης;

Αδελφοί εν Χριστώ, αλήθεια, ποιος ο «Κοινός κόπος» των εργατών της δικαιοσύνης με αυτών της ανομίας, ποιο το «κοινό στεφάνι» των αθλητών του Ιησού Χριστού και των εχθρών Του; 

Ποιο το « κοινό κέρδος» του μεροκαματιάρη και του κλέφτη;...  Ποιος ο  «κοινός  μισθός» των ευλογημένων και πως γίνεται αυτός,να χαριστεί άνευ  μετανοίας και επιστροφής στους αχάριστους, στους καταραμένους διανοητές και επινοητές οδών σωτηρίας ("ποτήριον σωτηρίας..'') , στους απ' αιώνας απατεώνας, και σ' όλους τους καιρικούς διεστραμμένους θεολογικούς νόες-αιρετικούς, που απ' αρχής διώκουν την πίστη του Ναζωραίου...  αλλά και στους απίστους;

Προσοχή! Η είσοδος  και η συγκατοίκηση εν τω ναώ, δηλαδή ο "κοινός ναός" δεν σημαίνει «κοινω-ναω»… ότι δηλαδή έχω «κοινή πίστη» και "κοινό ποτήριο"! Αν τα πράγματα ήταν και είναι τόσο απλά, τότε και εμείς με την σειρά μας- και με τον πιο απλό τρόπο- λέμε ότι αυτό είναι το κήρυγμα του νέου αντίχριστου! που θέλει να φέρει ρήγματα και σχίσματα μέσα στις συνειδήσεις των αδελφών μας. Όσοι κολακεύουν τον πατριάρχη μας και συκοφαντούν και διώκουν τους πιστούς ανθρώπους, αυτοί είναι πηγή διαιρέσεων και σχισμάτων, και όχι ο δικός μας αληθινός ζηλωτισμός! Ας προσέχουμε του λοιπόν τους ΔΗΘΕΝ ΖΗΛΩΤΕΣ, τους Ορθόδοξους δηλαδή ιερείς και αρχιερείς μας, που δεν αντιλαμβάνονται την ''πολυπολιτισμικότητα'' των ημερών μας (της πανθρησκείας), αλλά και δεν θέλουν να εννοήσουν αυτήν την καταραμένη φαναριώτικη πολιτικοθρησκευτική κίνηση του 20ου και 21ου αιώνα του απατεώνα...

Αδελφοί, η παναίρεση του οικουμενισμού είναι σίγουρα ο πρόδρομος του αντίχριστου γιατί δεν υπολογίζει διόλου (καθολικά!) τα λόγια του Ιησού Χριστού, γι' αυτό και εισάγει "ένα τρίτο" και δήθεν ανώτερο ευαγγέλιο και έτσι έναν άλλον Μεσσία!!! Με τα όσα δόλια διακηρύττει ανοίγει τα «Παρά-θυρα» της Εκκλησίας στους κλέφτες (ψευδοπροφήτες και αντιχρίστους!) και στρώνει  τις εισόδους  των πόλεών μας με κλάδους από «ψυχές» που κάθε μέρα αποκόπτονται από την αληθινή διδασκαλία της Εκκλησίας μας για χάρη μιας  κοσμικής-οικουμενικής ειρήνης και ασφάλειας των κεφαλαίων-επισκόπων!!! Η Γενική Διακήρυξη των Οικουμενιστών, που αποτελεί και ύβρις προς τον Χριστώ είναι' - Ότι δεν τα κατάφερε ο ταπεινός Ιησούς να ενώσει, να σώσει τον κόσμο (άπαγε της βλαστήμιας!) και ότι ήρθε η ώρα τα πολιτικά λαϊκά κεφάλια της εποχής μας, μαζί με την βοήθεια των αρχηγών όλων των πίστεων (και μαζί φυσικά και οι μεταπατερικοί φαναριωτικοφανατικοί ιερείς και αρχιερείς μας!), να το πετύχουν με την εισαγωγή ενός νέου λαμπρού κεφαλαίου στην εκκλησιαστική μας ιστορίας! Αυτό του "Οικουμενισμού"!!!

ΤΕΛΙΚΑ Η  ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΕΛΠΙΔΑ ΕΊΝΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ Η ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕ ΜΕΣ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ! ΑΛΛΑ,

Που οι βλέποντες, οι έχοντες «νουν Χριστού», και ποιοι οι ελέγχοντες τον πατριάρχη μας που στερείτε πατερικό νου;

Που οι βλέποντες που δεν βλέπουν ότι στις μεγαλουπόλεις της  πατρίδας μας-αλλά ακόμη και αυτής της πόλεώς μας, της Πτολεμαΐδας- οι ιερείς δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν τους πιστούς από τους ΤΡΙΣΑΠΊΣΤΟΥΣ  Οικουμενιστές (και εννοούμε αυτούς που είναι αιχμάλωτοι από την ηδονή, την φιλοδοξία και την απιστία! ανεξαρτήτως αν είναι από διάφορα δόγματα ή πίστη...), και  που προσέρχονται όλως περίεργοι, με χαλαρό τω τρόπω, την ώρα της Θείας Κοινωνίας για να λάβουν, την καταδίκη τους;

Αν τώρα όλα αυτά είναι πολύ θλιβερά, όμως εξίσου  θλιβερό είναι το να ακούς ιερείς –στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας- να λένε πως είναι αμαρτία θανάσιμη και βλακεία το ότι κάποιοι ιερείς ζητούν κάποια στοιχειώδη ομολογία πίστεως κατά την ιερά στιγμή της προσέλευσής των ''πιστών'', στο Μέγα Μυστήριο!... Αλλοίμονο!... Πόση τύφλωση μπορεί να έχουν οι άνθρωποι αυτοί που αγνοούν  ότι σήμερα ζούμε σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες ή καλύτερα σε πολυκατοικίες που ο ένας δεν γνωρίζει τον άλλο...  αλλά και ξεχνούν ότι « τό Ξύλο της Ζωής εν τω σπηλαίω εξήνθησεν εκ της Παρθένου»!

Ξεχνούν ότι ''τα δικά του πρόβατα τα φωνάζει με το όνομά τους''...

Αν ο κύριος λόγος για τον οποίο εξέβαλε ο Θεός τον άνθρωπο από τον Παράδεισο- μετά την παρακοή - ήταν ότι δεν έπρεπε μετά την πτώση του να φάγει από το ξύλο της ζωής... τι έχουν να πουν οι δήθεν βλέποντες όταν δεν βλέπουν τίποτε το πονηρό και κακό στα όσα λέει και κάνει όντως ο πατριάρχη μας και οι 10 αρχηγοί της Ελλαδικής Εκκλησίας μας;  "Όλα πάνε καλά"; Ακόμη και μετά την δήθεν σύνοδο;  Και πως τώρα αδελφοί μου να τους εμπιστευτούμε πλέον τα παιδιά μας, την γυναίκα μας και τους γείτονές μας; Πως να μην πολεμήσουμε με το νέο αυτό ιερατικό είδος που μοιάζει τόσο με αυτό των Φαρισαίων; Απ' ότι γνωρίζουμε εκείνοι τότε μισούσαν θανάσιμα τον Ιησού Χριστό τον Ναζωραίο που έλεγε προς όλους τους κόσμους όλων των αιώνων: 

«Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, όποιος δεν εισέρχεται από τη θύρα στην αυλή των προβάτων, αλλά ανεβαίνει από αλλού, εκείνος είναι κλέφτης και ληστής.  2 Όποιος όμως εισέρχεται από τη θύρα είναι ποιμένας των προβάτων.  3 Σε αυτόν ο θυρωρός ανοίγει και τα πρόβατα ακούνε τη φωνή του, και τα δικά του πρόβατα τα φωνάζει με το όνομά τους και τα βγάζει έξω.  4 Όταν όλα τα δικά του πρόβατα τα βγάλει έξω, πορεύεται μπροστά τους, και τα πρόβατα τον ακολουθούν, γιατί ξέρουν τη φωνή του.  5 Έναν ξένο όμως δε θα ακολουθήσουν, αλλά θα φύγουν από αυτόν, γιατί δεν ξέρουν τη φωνή των ξένων».  6 Αυτήν την παραβολή τους είπε ο Ιησούς. Εκείνοι όμως δεν κατάλαβαν για ποιον ήταν αυτά που τους μιλούσε 7 Είπε λοιπόν πάλι ο Ιησούς: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, εγώ είμαι η θύρα των προβάτων.  8 Όλοι όσοι ήρθαν πριν από εμένα είναι κλέφτες και ληστές. Αλλά δεν τους άκουσαν τα πρόβατα.» (Ιωάν. 10,1-8). [Φυσικά μετά τον Χριστό μας έρχεται ο αντίχριστος, και πάντοτε έρχεται, γι' αυτό και "μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα"...].... 

Ξεχνούν πάλι ό,τι με παράπονο ο Κύριος είπε:«Εγώ έχω έρθει στο όνομα του Πατέρα μου και δε με δέχεστε, αν άλλος έρθει στο όνομα το δικό του, εκείνον θα τον δεχτείτε. Πως δύναστε εσείς να πιστέψετε, αφού λαβαίνετε δόξα ο ένας από τον άλλο, ενώ τη δόξα που προέρχεται από το μόνο Θεό δεν ζητάτε; Μη νομίσετε ότι εγώ θα σας κατηγορήσω προς τον Πατέρα. Υπάρχει αυτός που σας κατηγορεί. ο Μωυσής, στον οποίο εσείς έχετε ελπίσει» (Ιωάν. 5, 43-45)

 ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Αδελφοί, ο πρώτος Αδάμ έφαγε από «το ξύλο του γινώσκειν καλό και πονηρό» και έπαθε πολλά και ο ίδιος αλλά και όλοι η ανθρωπότητα μέχρι και σήμερα.  Αδελφέ, ο Αδάμ  από τον έναν καρπό έφαγε και απέθανε και από το άλλο (το ξύλο της ζωής!) εμποδίστηκε να φάγει για να μη παραμείνει «αιωνίως στην πτώση και το κακό»….. Εάν τώρα λες ότι βλέπεις, δεν βλέπεις ότι ο αγώνας μας είναι υπέρ και όχι κατά του άπειρου κόσμου και της οικουμένης, δεν βλέπεις ότι πρόκειται περί φιλανθρωπίας!

Επιτέλους κατάλαβε ότι «Από το ένα έφαγε και απέθανε και από το άλλο εμποδίστηκε να φάγη για να μη παραμείνη αιωνίως στην πτώση και το κακό. Οπότε, εδώ βλέπουμε την φιλανθρωπία του Θεού. Εκδιώκει τον άνθρωπο από τον Παράδεισο, ώστε να μη παραμείνη αιώνιος στην θνητότητά του, αλλά να μετανοήση, και κυρίως στον κατάλληλο καιρό με την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού να γευθή του ξύλου της ζωής και να υπερβή τον θάνατο και να εισέλθη πάλι μέσα στον Παράδεισο. Έτσι, λοιπόν, η έξωση του ανθρώπου από τον Παράδεισο δεν ήταν τιμωρία του Θεού, αλλά έργο της αγάπης και φιλανθρωπίας Του» [ http://apfilipposgrammatikous.blogspot.gr/2010/12/blog-post_23.html ]

Επιτέλους κατάλαβες τα περί της εξώσεως των αιρετικών, αλλά και την παγίδα του Αντιχρίστου των ημερών μας, δηλαδή του "Οικουμενισμού";....

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ,ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΠΙΣΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΓΑΠΗΣ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ!

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ  ‘’ΔΟΓΜΑ’’ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ! –  ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ [ΚΑΙ ΑΞΙΟΣ ΕΠΑΙΝΟΥ] ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ‘’ΜΕ  ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΨΥΧΗΣ’’ ΚΑΙ ‘’ΒΑΘΙΑ ΠΙΣΤΗ’’ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ-ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ….

  

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Η πίστη «ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι», ότι δηλαδή «ο Θεός είναι ένας»,  έχουμε πει πως είναι πίστη και των δαιμονίων!  και κατά μία έννοια μια τέτοια πίστη χαρακτηρίζεται από την μόνιμη άρνηση του ανθρώπου, κάποιας άλλης πίστης, να επιτελέσει  το «Έργο του Θεού», να εργαστεί  δηλαδή στον Αμπελώνα Του, να καλλιεργήσει τις εντολές Του και κυρίως!  να αγαπήσει εξ όλης της καρδίας του τον Κύριο της Δόξης, τον αρχηγό της πίστεώς μας, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό! Έπειτα δε και τον Πλησίον του!

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μιλώντας για την κατά Θεό αγάπη λέγει: — Αφού η ψυχή είναι ανωτέρα του σώματος, και ο Θεὸς είναι άπειρες φορὲς ανώτερος του κόσμου, αφού ο ίδιος τον έπλασε, τότε εκείνος που προτιμά να περιποιείται περισσότερο απ' τη ψυχή το σώμα, και ν' αγαπά περισσότερο απ' το Θεό τον κόσμο, που μολαταύτα ο Θεὸς τον εδημιούργησε, δεν διαφέρει καθόλου απὸ τους ειδωλολάτρες» [http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/maximos_agapi.htm. ]

Ο σημερινός άνθρωπος-επιστήμονας της ηδονής, των φιλόδοξων οραμάτων αλλά και της απιστίας μέσα στην αναζήτηση της «εν προσώπο» ειρήνης και ασφάλειάς του, πείθεται από τους ιερείς της αισχύνης, πως αυτοί και μόνο- οι ιερείς και αρχιερείς- δύνανται να κατεβάζουν την φωτιά του ουρανού ή καλύτερα! είναι ως ειδικοί ικανοί  να μας «αποτειχίσουν» από τον φόβο της Κρίσης και αυτής ακόμη της Κολάσεως εφόσον ο Θεός «αγάπη εστί»! Ο φόβος του Θεού , υποστηρίζουν πως δεν είναι «Αρχή της Σοφίας»,  παρά μόνο ένα απαρχαιωμένο εργαλείο και ένα αρνητικό συναίσθημα που ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΕΙ όλη την κοινωνία μας!

ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!

Κατά μία έννοια η προσπάθεια της ενοποίηση των «ιερέων-επισκόπων» όλου του κόσμου και όλων των πίστεων-την οποία υποβοηθεί ο νυν πατριάρχης μας μαζί με τους 10 αρχηγούς του- αποβλέπει στην δημιουργία ενός διπλού ΤΕΙΧΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ!  Της «ανθρωπότητας μας»  από την μια πλευρά, που κινδυνεύει από το φανατισμό όσων επιμένουν ότι ο Θεός είναι μαζί φωτιά και φως, αλλά και της «θεοποίησής μας», η οποία κινδυνεύει από «ένα θεό του μίσους» που κομματιάζει, διχάζει, αλλά  και ομαδοποιεί τους ανθρώπους του, μ’ έναν αποκλειστικό τρόπο! Π.χ. Η «Μία , αγία , καθολικής και αποστολική Εκκλησία» ΤΟΥ!!!

[Παλαιά βέβαια αυτή η κατηγορία, των παλαιών Φαρισαίων, προς τον Ιησού, ότι δηλαδή με την εξουσία του άρχοντα των δαιμονίων κάνει ότι κάνει και παρασύρει οπίσω του το απλό και αμόρφωτο λαό του Ισραήλ!]

Ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!

Αδελφοί, Πάλι και πάλι σκοντάφτουμε πάνω στους ‘’επιστήμονες’’, και  σ' όλους γενικά τους ανθρώπους καλής θελήσεως! Ο νέος αυτός  τύπος ανθρώπου, του «ανθρώπου καλής θελήσεως», καλλιεργείται πολλά χρόνια από τους ειδικούς επιστήμονες των θρησκειών και της χειραγώγησης των μαζών!  Οι κατασκευαστές του νέου προϊόντος που λέγετε και «πρόσωπο»!  κατάφεραν  να στρέψουν τα μυαλά (και τα πρόσωπα) όλων σχεδόν των ανθρώπων  προς «τὸν κοινὸ Πατέρα ὅλων τῶν πιστῶν»! Φυσικά, όταν το ακροατήριό τους το αποτελούν μονοθεϊστές τότε οι τεχνουργοί της Πανθρησκείας ομιλούν μόνο για  «τὸ Θεὸ τοῦ Ἀβραάμ»!... και όταν πάλι οι επιστήμονες αυτοί είναι ορθόδοξοι και συζητούν με Ορθοδόξους ομιλούν  μόνο για «το Θεό του Ιησού», δίχως ντροπή...

Όμως, Τι περισσότερο από τη «Φιλία του Θεού» μπορεί να κερδίσει ένας άνθρωπος που πιστεύει «τὸ Θεὸ τοῦ Ἀβραάμ», και που δεν πιστεύει σ’ Αυτόν που ο ίδιος ο Αβραάμ οίδε και πίστεψε, δηλαδή στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό;

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ ΔΙΧΩΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ [ΣΕ ΕΡΓΑ], ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΔΡΑΝΗ!

Ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος πάλι μας λέγει: «19 σὺ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι· καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι», δηλαδή, « Εσύ πιστεύεις ότι ένας είναι ο Θεός. καλά κάνεις. Και τα δαιμόνια πιστεύουν και φρίττουν-και συνεχίζει- 20 Θέλεις λοιπόν να γνωρίσεις, ω άνθρωπε κενέ, ότι η πίστη χωρίς τα έργα είναι αδρανής; 21 Ο Αβραάμ ο πατέρας μας δε δικαιώθηκε από τα έργα, επειδή πρόσφερε τον Ισαάκ το γιο του πάνω στο θυσιαστήριο;  22 Βλέπεις ότι η πίστη συνεργούσε με τα έργα του και από τα έργα η πίστη τελειοποιήθηκε. 23 Και έτσι εκπληρώθηκε η Γραφή που λέει: Πίστεψε τότε ο Αβραάμ στο Θεό και του λογαριάστηκε για δικαίωση και καλέστηκε φίλος Θεού» (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2).

Πώς να μην πούμε τώρα ότι είναι ειδωλολάτρης, όποιος χριστιανός δεν ομολογεί τον Ιησούν ως τον μόνο Κύριο και Θεό όλων των ανθρώπων ενώπιων των ανθρώπων με παρρησία; Τι περισσότερο από την «Φιλία» του Θεού μπορεί να κερδίσει ένας άνθρωπος που πιστεύει «τὸ Θεὸ τοῦ Ἀβραάμ»; Αλλά και τι περισσότερο από τον «Ιησού», τον Υιό του Θεού, μπορεί να κερδίσει αυτός που πιστεύει <<το θεό του Αγίου Φιλίππου>>;

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης αναφέρει για έναν ερευνητή του κακού καιρού, που επαινεί τους σημερινούς επιστήμονες -που βλέπουν θετικά το Ισλάμ- ως γενναιόψυχους και βαθιά θρησκευόμενους! Λέει σχετικά,  

<<[...]Είναι μόνον λυπηρό που ο εν λόγω ερευνητής στη συνέχεια δεν συμφωνεί με αυτήν την καθολικά αρνητική θέση των αγίων, και επαινεί σημερινούς επιστήμονες που βλέπουν θετικά το Ισλάμ, γιατί λέγει τους βοήθησαν σ' αυτὸ «η γενναιότητα της ψυχής τους και... η βαθιά τους πίστη», σαν να εστερούντο αυτὲς τις αρετὲς οι  Άγιοι Πατέρες. Γράφει επὶ λέξει: «Οι επιστήμονες όμως που ανέφερα - καθὼς και πολλοὶ άλλοι συνάδελφοι και μαθητὲς τους - διακρίνονταν επίσης για τη γενναιότητα της ψυχής τους και για τη βαθιά τους πίστη. Οι δύο αυτὲς αρετές, τα δύο αυτὰ θεία χαρίσματα, τους βοήθησαν ώστε να αναγνωρίσουν στό Ισλὰμ τη θρησκεία που δοξολογεί τον ίδιο με μας Θεό, το Θεὸ του Αβραάμ, τον κοινὸ Πατέρα όλων των πιστών. Οι ίδιες ακριβώς αρετὲς χαρακτηρίζουν και όλους τους χριστιανούς, καθολικούς, προτεστάντες και ορθοδόξους, που τα πενήντα τελευταία χρόνια, κυρίως απὸ τη δεκαετία του '60 και ύστερα, αποφάσισαν να εργαστούν για την προώθηση του ισλαμοχριστιανικού διαλόγου και την όσο το δυνατὸν μεγαλύτερη προσέγγιση και καλύτερη γνωριμία μεταξὺ των δύο αυτών αποκεκαλυμμένων θρησκειών» [1].

Αγαπητοί αδελφοί, τελικά «άνθρωπος» μπορεί να θεωρηθεί ο κάθε ένας από  εμάς τους απλούς και αγράμματους πιστούς, όμως  «πρόσωπα» είναι μόνον αυτοί που συμμετέχουν ενεργά στους διαλόγους της δήθεν «αγάπης» με γενναιότητα ψυχής! και βαθιά πίστη! στις αρχές του Οικουμενισμού... Ας είναι,

Αν όμως όλοι αυτοί οι διάλογοι εξυπηρετούν, ίσως, μια βαθιά ανθρώπινη αναγκαιότητα, αυτή της ειρήνης και ασφάλειας του «Προσωπείου», αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε σ’ ένα ουσιαστικό διάλογο!

 ''Αξίζει, όμως, να αναφέρουμε ένα διάλογο (Ευαγγέλιο Ιωάννου, ιδ’) που είχε ο Φίλιππος με τον Κύριο… όπου δίνει αφορμή στον Κύριο να φανερώσει ο ίδιος ότι είναι ομοούσιος με τον Πατέρα Θεό''.

-   Φίλιππος: «Κύριε, δείξον ημίν τόν πατέρα καί αρκεί ημίν» (Κύριε, αποκάλυψε μας, δείξε μας τον Πατέρα, και αυτό μας αρκεί).

-       Και ο Κύριος μεταξύ άλλων του απάντησε: «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τώ πατρί καί ο πατήρ εν εμοί εστι; τά ρήματα ά εγώ λαλώ υμίν, απ᾿ εμαυτού ου λαλώ: ο δέ πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τά έργα» (Δεν πιστεύεις, Φίλιππε, ότι εγώ είμαι αχώριστα συνδεδεμένος με τον Πατέρα, ώστε εγώ να είμαι και να μένω μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας να είναι και να μένει μέσα μου; Είμαι δε τόσο πολύ ενωμένος, ώστε αυτά πού σας διδάσκω δεν είναι από τον εαυτό μου. Άλλα ο Πατέρας μου πού μένει μέσα μου, αυτός ενεργεί τα υπερφυσικά έργα).

 Η παράδοση αναφέρει ότι ο Φίλιππος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους και πέθανε μαρτυρικά στην Ιεράπολη της Συρίας….

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΠΙΣΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΓΑΠΗΣ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ!

Ο π. Θεόδωρος μας θυμίζει κάτι από τον άγιο βίο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά που εορτάζει σήμερα, μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο!

 - Κάποια μέρα λοιπὸν εξήλθε για περίπατο έξω απὸ την πόλη απὸ την ανατολικὴ πύλη. Συνέπεσε τότε να κηδεύουν οι Μουσουλμάνοι κάποιον ομόπιστό τους· εκ του μακρόθεν παρακολούθησε τα τελούμενα και ο Άγιος Γρηγόριος. Όταν επέστρεφαν, κάθησαν μαζὶ με ένα τασιμάνη, ένα Μουσουλμάνο κληρικὸ δηλαδή, στο μέρος όπου καθόταν και ο Άγιος Γρηγόριος, ο οποίος, αφού ζήτησε κάποιον που να γνωρίζει και τις δύο γλώσσες, με δική του πρωτοβουλία άνοιξε συζήτηση με τον τασιμάνη, πολὺ ενδιαφέρουσα. Με αφορμὴ τα τελεσθέντα κατὰ την κηδεία ο διάλογος περιεστράφη γύρω από την σχετικὴ τελετουργία και την μέλλουσα κρίση. Ο Άγιος Γρηγόριος παρετήρησε ότι θα έπρεπε οι ευχές τους, να αναπέμπονται προς τον Χριστό, εφ' όσον όπως και οι ίδιοι πιστεύουν, κριτὴς όλων θα έλθει ο Χριστός. Σύμφωνα μάλιστα με τον Αβραάμ ο Θεὸς θα κρίνει την οικουμένη, όπως και σύμφωνα με τον προφήτη Δανιήλ. Επομένως ο Χριστὸς ως Θεὸς θα κρίνει την οικουμένη, δεν είναι διαφορετικὸς απὸ τον Πατέρα κατὰ την θεότητα, όπως δεν είναι διαφορετικὸ απὸ τον ήλιο το ηλιακὸ απαύγασμα. Ο τασιμάνης φάνηκε να δυσανασχετεί. Ανέπτυξε και τις δικές του θέσεις, ενώ εν τω μεταξὺ συγκεντρώθηκαν πολλοὶ Χριστιανοὶ και Τούρκοι, για να παρακολουθήσουν τὴν συζήτηση. [2]

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016 (+ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ)

 ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1]  Ἀστέριος Ἀργυρίου, «Κοράνιο καὶ χριστιανικὴ πίστη. Σκέψεις  πάνω στὸν ἰσλαμοχριστιανικὸ διάλογο χτὲς καὶ σήμερα», ἐν ΚΑΘ' ΟΔΟΝ, τεῦχος 3, Σεπτ. - Δέκ. 1992, σέλ. 39

 [2] ΠΗΓΗ:http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2014/11/blog-post_54.html

Τέλος στην μέθη των οικουμενιστών, που γυμνή τη κεφαλή κηρύττουν καινές και παλαιές αιρέσεις, και αρχή για εμάς τους λιγιστούς πιστούς ας γίνουν τα παρακάτω λόγια του Ι. Ρωμανίδη που μας φανερώνουν μία πτυχή της γυμνότητας του Αδάμ και βγάζουν έτσι από πάνω μας τον φόβο της"δήθεν κατακρίσεως"!

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΓΥΜΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΗΣ

ΜΕΡΟΣ Α’

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΑΜ

«τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἤ στενοχωρία ἤ  διωγμός ἤ λιμός ἤ γυμνότης…;» (Ρωμ. η' 35).

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Την Ε´ Εβδομάδα των Νηστειών η Ορθόδοξη  Εκκλησία μας προσφέρει στον απλό πιστό μεταξὺ των άλλων μία εξαιρετική πνευματική ευκαιρία' την Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος.

Ο Μέγας Κανὼν είναι ποίημα του αγίου Ανδρέα Κρήτης και είναι διδακτικότατος, σχολείο μετανοίας και κατανύξεως, αυτοκριτικής και αυτομεμψίας και μνήμης θανάτου. Συγχρόνως είναι και ένα εκλεκτὸ υπόμνημα της Αγίας Γραφής αφού αναφέρεται σε πολλά γεγονότα, πρόσωπα και διδάγματα της Παλαιάς κυρίως αλλὰ και της Καινής Διαθήκης, και τα ερμηνεύει εφαρμόζοντάς τα στην προσωπική πνευματική μας ζωή.

Σ᾿ ένα τροπάριο απὸ τη γ´ ωδή ο άγιος Αντρέας γράφει: «Τον Χὰμ εκείνον, ψυχή, τον πατραλοίαν μιμησαμένη, την αισχύνην ουκ εκάλυψας του πλησίον, οπισθοφανώς ανακάμψασα», δηλαδή, «Ψυχή μου, μιμήθηκες εκείνον τον Χάμ, που φέρθηκε με ασέβεια στον πατέρα του». Ο υμνωδός που απευθύνεται στον εαυτό του συνεχίζει και λέει: «Και πως τον μιμήθηκες; «Δεν σκέπασες την ντροπή», την ασχήμια, το αμάρτημα, «του πλησίον σου», του οποιουδήποτε συνανθρώπου σου, «πλησιάζοντάς τον “οπισθοφανώς”», στραμμένος προς τα πίσω, ώστε να μην τον βλέπεις….

Αγαπητοί αδελφοί δεν είναι τυχαίο τίποτε μέσα στην Αγία Γραφή! Δείτε ότι πριν την γυμνότητα η μέθη! Ας θυμηθούμε όμως ποιο ήταν το αμάρτημα του Χαμ, πριν αναφερθούμε στο φαινόμενο της ''πνευματικής'' μέθης!

<<Τὸ σχετικὸ περιστατικὸ περιγράφεται στὸ ἔνατο (θ΄) κεφάλαιο τοῦ ἱεροῦ Βιβλίου τῆς Γενέσεως: Μετὰ τὸν κατακλυσμὸ ὁ Νῶε ἄρχισε νὰ καλλιεργεῖ τὴ γῆ. Φύτευσε ἀμπέλι καὶ ἔκανε κρασί. Τὸ δοκίμασε, τοῦ ἄρεσε, καὶ ἤπιε πολύ, χωρὶς νὰ γνωρίζει τὶς συνέπειες ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ κατανάλωσή του. Μέθυσε ὁ δίκαιος, ἔβγαλε τὰ ροῦχα του μέσα στὸ σπίτι του καὶ ἀποκοιμήθηκε γυμνός. Ὁ Χάμ, ὁ νεότερος ἀπὸ τοὺς τρεῖς γιούς του, ὅταν εἶδε τὸν πατέρα του γυμνό, ἔτρεξε καὶ γνωστοποίησε τὸ γεγονὸς στὰ δύο ἀδέλφια του, τὸν Σὴμ καὶ τὸν Ἰάφεθ, μὲ διάθεση χλευαστική, κοροϊδευτική>>  (Περιοδικό “Ο Σωτήρ” τεύχος Απριλίου 2016).

Αδελφοί, πράγματι  μια τέτοια  συμπεριφορά δείχνει έλλειψη σεβασμού και αγάπης, δείχνει  έλλειψη αυτογνωσίας μιας και  «πολλὰ πταίομεν ἅπαντες» (Ἰακ. γ´ 2). Έχουμε πράγματι  κι εμείς πολλὲς αμαρτίες· και δεν είναι καθόλου απίθανο να πάθουμε τα ίδια και χειρότερα απὸ αυτὰ που κοροϊδεύουμε. Όμως στο σημείο αυτό θα πρέπει να κάνουμε μία στροφή του λόγου μας! Αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Χάμ  ποὺ φέρθηκε «μὲ ἀσέβεια στὸν πατέρα του»,  όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι' κάθε αιρετική διδασκαλία  είναι μια λανθασμένη αντίληψη για τον Θεό και Πατέρα μας! Είναι μία ύβρις προς την αγία διδασκαλία των αγίων Πατέρων μας και κυρίως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού που μας τα φανέρωσε όλα, που γυμνός ήρθε στον κόσμο ως απαλό βρέφος, και γυμνός πάλι επί του Τιμίου Σταυρού έπαθε υπέρ ημών των αμαρτωλών, για να σκεπάσει φυσικά την αμαρτία του καθενός μας, του Αδάμ αλλά και όλου μαζί του κόσμου (που έζησε, ζει και πρόκειτε να γεννηθεί)!!! Αλήθεια για τους αγίους Πατέρες μας νοιάζεται κανείς σήμερα; Ο Φίλιππος είχε μπροστά του την εικόνα του αοράτου Πατρός και με αγωνία του λέει:  «Κύριε, δείξε μας τον Πατέρα και μας αρκεί»… ξεσκέπασέ  εμάς, ξεγύμνωσέ μας να φανεί η δική μας αμαρτία, ώστε να καθαρισθεί το μάτι της ψυχής για να μπορέσουμε έπειτα να δούμε με το μάτι της πίστης τον Πατέρα μας, τον Δημιουργό μας...  Μέσα στην αναζήτησή του αυτή, της θέας του Θεού, ακούει τον Ιησού να του απαντά: «Τόσο χρόνο είμαι μαζί σας και δε με έχεις γνωρίσει, Φίλιππε; Όποιος έχει δει εμένα έχει δει τον Πατέρα. Πώς εσύ λες: “Δείξε μας τον Πατέρα”;'' (Ιωάν. 14, 8-9)

Αδελφοί πόσο ποιο γυμνός θα μπορούσε, ο ίδιος ο Θεός, να φανερωθεί στην ζωή μας και εμπρός στα μάτια μας! Εμπρός λοιπόν να κάνουμε το σωστό και άκιον και πρέπον...

 Ναι, «Τὸ σωστὸ εἶναι νὰ ἔχουμε σεβασμό, ἀγάπη, κατανόηση καὶ συμπάθεια πρὸς τοὺς ἀδελφούς μας. Ἄνθρωποι ἀδύναμοι εἶναι καὶ ἐκεῖνοι, ὅπως καὶ ἐμεῖς», αλλά ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι σωστό στα θέματα της πίστεως να τηρούμε  σιγή ιχθύος και να  φασκιώνουμε την  δογματική συνείδηση των αδελφών και πατέρων μας! Τέλος λοιπόν, στην μέθη των οικουμενιστών! που γυμνή τη κεφαλή κηρύττουν καινές και παλαιές αιρέσεις (που ήδη έχουν καταδικαστεί από Οικουμενικές Συνόδους!). Αλλά και αρχή για εμάς τους λιγιστούς πιστούς!  ας γίνουν τα παρακάτω λόγια του Ι. Ρωμανίδη που μας φανερώνουν μία πτυχή της γυμνότητας του Αδάμ και βγάζουν έτσι από πάνω μας τον φόβο της"δήθεν κατακρίσεως"!!!! Λέγει ο αείμνηστος πατήρ:  «Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εσκοτίσθη ο νους του Αδάμ. Δεν ασχολούνται οι Πατέρες με τον Αδάμ ως Αδάμ, άλλα με τον νουν του Αδάμ, ο οποίος Αδάμ αρρώστησε, επειδή εσκοτίσθηκε ο νους του. Οι Πατέρες μιλάνε για ασύνετον νουν. Παντού στην Πατερική γραμματεία το θέμα της πτώσεως είναι ο σκοτασμός του νοός του ανθρώπου»

Αγαπητοί,  ας ακούσουμε τώρα και τον  Άγιο Νείλος που μας λέγει ότι, «η προσευχή είναι το ανέβασμα του νου στον Θεό» και ας φροντίσουμε το συντομότερο να βγούμε δι’ αυτής, από το μεθύσι της ηδονής, της φιλοδοξίας αλλά και της απιστίας μας πριν έρθει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και μας βρει εντελώς απογυμνωμένους από τα ''φύλλα'' των Ιερών Κανόνων!  Θα πρέπει να αηδιάζουμε από την ξεδιαντροπιά των μεταπατερικών μας πατέρων που περπατούν ολόγυμνοι δίχως να τους στολίζει η κατεξοχήν αρετή της ανδρείας και Ομολογίας!

Ουαί τοις δειλοίς!  «Αλλοίμονο εις τας δειλάς καρδίας,και εις τας παραλελυμένας εκ του φόβου χείρας,και εις τον διπλοπρόσωπον και αμφιρρέποντα..» (Σειρ.2)

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

«Ούτε οι προσευχές, ούτε οι ελεημοσύνες, ούτε οι Λειτουργίες, ούτε άλλη αρετή είναι αποδεκτή από τον Θεό αν ο άνθρωπος έχει λανθασμένες αντιλήψεις για τον Θεό» [ Αγ.Ιωάννου Δαμασκηνού, Ιερά παράλληλα].

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥΤΟ: «Ψυχή μου, μιμήθηκες εκείνον τον Χάμ, που φέρθηκε με ασέβεια στον πατέρα του»,  ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟΝ: «Κύριε, δείξε μας τον Πατέρα και μας αρκεί». Του απαντά ο Ιησούς: «Τόσο χρόνο είμαι μαζί σας και δε με έχεις γνωρίσει, Φίλιππε; Όποιος έχει δει εμένα έχει δει τον Πατέρα. Πώς εσύ λες: “Δείξε μας τον Πατέρα”;» (Ιωάν. 14, 8-9)…

Αδελφοί, πάλι και πάλι λέμε ότι μπορεί ως απλός λαός του θεού να είμαστε θεολογικά αγράμματοι, γυμνοί από πτυχία και μεταπτυχία, αλλά η «γυμνότης» αυτή δεν πρέπει να μας κάνει να νιώθουμε μειονεκτικά απέναντι στους νομολόγους του καιρού μας! Τίποτα δεν μπορεί να μας ξεγυμνώσει από την δόξα του Θεού! Ο απόστολος των εθνών πεπεισμένος γι΄αυτό γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή του:

«τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;
θλῖψις ἤ στενοχωρία ἤ  διωγμός ἤ λιμός
ἤ γυμνότης ἤ κίνδυνος ἤ μάχαιρα;

καθώς γέγραπται ὅτι

ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τήν ἡμέραν·
ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς.

ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν
διά τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς.
πέπεισμαι γάρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωή
οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαί οὔτε δυνάμεις
οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα

οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα
δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπό τῆς ἀγάπης
τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ
Κυρίῳ ἡμῶν». (Ρωμ. η' 35-39).

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 12 ΝΟΕΒΡΙΟΥ 2016 (+ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΟΣ)