«Φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος· οὗτος Κριτής ἐστιν ἐνθυμήσεων καί ἐννοιῶν καρδίας· μηδείς εἰσέλθῃ πειράζων τήν πίστιν τήν ἀμώμητον, ἀλλ' ἐν πραότητι καί φόβῳ Χριστῷ προσέλθωμεν, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (Στιχηρά τῶν Ἀποστίχων, Ἑσπερινός τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων).

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΙΠΤΗΡ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ  ΑΝΑΓΚΗ

- ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΥΠΕΣΤΗ Η ''ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΑΣ'', ΔΗΛ. Ο κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ  Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ....

 ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Η ''ΠΛΥΣΗ'' ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! ΑΣ ΑΚΟΥΕΙ Ο ''ΠΑΠΑΣ'' ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ, ΜΑΖΙ ΚΑΙ Ο ΤΗΣ ''ΔΥΣΗΣ''!

ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΛΕΓΧΕΙ ΜΕ ΑΚΡΙΒΙΕΙΑ [ΜΟΝΟ!] Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ;

                                       

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ''ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ''

«Κύριε, τότε όχι τα πόδια μου μόνο, αλλά και τα χέρια και το κεφάλι».

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Όπως ακριβώς η πόλεις μας έχουν μετατραπεί σε έρημο, και οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας δεν αλληλογνωρίζονται καν, έτσι και οι Μητροπόλεις μας. Οι δε Μητροπολίτες μας, αδιάφοροι όπως είναι ως προς τον Οικουμενισμό και τα ψηφίσματα της Συνόδου της Κρήτης, δεν τους "αναγνωρίζουμε"! Προσοχή! Αυτοί, Ακόμη δεν τα εννόησαν (τα ψηφίσματα), Ημείς πάλι -λένε- ότι τα Παρανοήσαμε, και για το λόγο αυτό και Παρανομήσαμε! Ας είναι... Επί πλέον, στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο πάλαι ποτέ «πιστός λαός» μας (πολλοί θεολόγοι και ολίγοι ευτυχώς λαϊκοί χριστιανοί)...

Εκατό χρόνια έδωσε προθεσμία στο Νώε ο Θεός για να ετοιμάσει την Κιβωτό, αλλά ο αυτός χρόνος φαίνεται πως δόθηκε και στους Οικουμενιστές ώστε να ξεθεμελιώσουν την πίστη μας από την βάση της, από τα δόγματά της και την περίληψη αυτών, δηλ. το πιστεύω Της Μίας Όρθιας Οικοδομής Του! Βγάλαν λοιπόν αρκετά τούβλα από την οικοδομή της Εκκλησίας μας, φτάνοντας αυτήν στην κατάσταση την σημερινή που με μια απλή νεροποντή νομίζεις ή πιστεύεις ότι ήρθε ο κατακλυσμός του Νώε! Οι κεφαλές της Εκκλησίας μας, αφού φρόντισαν να γκρεμίσουν κάθε έννοια τείχους –αποστολικών και άλλων ιερών Κανόνων- με τα δυνατά κανόνια τους παρέσυραν όγκους από πέτρες και μπάζωσαν κάθε ρέμα και ρεύμα, οδοποιώντας  και αδρανοποιώντας τα πάντα και τους πάντες (πλην του πιστού λαού!), για χάρη μιας άγνωστης ''παρανοημένης'' αγάπης προς τους ξένους...  Οι ποταμοθεοί της αισθησιακής αγάπης ταξιδεύουν πλέον την φαντασία τους σε γρήγορες πίστες με αέρα μερσεντές, και οι χαμοθεοί με κάποιο νέο είδος ταχυδικύκλου, κινητού η σταθερού (πίστα σε οθόνη κινητού τηλεφώνου!) γεύονται την τέλεια εικόνα, αγνοώντας το ''κατ' εικόνα"..

Μέχρι και σήμερα υπέρ τονίζαμε την ευθύνη ημών των λαϊκών! Σήμερα ο λόγος είναι για την ''κεφαλή'' μας, για τον επίσκοπο. Πολλά και ωραία διδάγματα κρύβονται μέσα στα λόγια του αποστόλου Πέτρου: «Κύριε, τότε όχι τα πόδια μου μόνο, αλλά και τα χέρια και το κεφάλι».

Αδελφοί, ο Κύριος  θέλησε να πλύνει τα πόδια μόνο των μαθητών του, των μετέπειτα αποστόλων του, των οποίων συνεχιστές είναι  οι επίσκοποί μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο μαθητής, ο δόλιος, ο επίβουλος και πανούργος , ο καταχθόνιος και υποχθόνιος…. 

«Κύριε, τότε όχι τα πόδια μου μόνο, αλλά και τα χέρια και το κεφάλι»! Ο Πέτρος που παρανόησε την ενέργεια του διδασκάλου είπε προς αυτόν: << — Κύριε, συ ο διδάσκαλος και Θεός μου θα μου πλύνεις τα πόδια;… Ποτέ δεν θα το δεχθώ αυτό… Αναγκάζεται όμως γρήγορα να υποχωρήσει. Η απάντηση του Κυρίου είναι σαφής και κατηγορηματική: — Εάν εγωιστικά επιμένεις να μη σε νίψω τότε δεν θα έχεις καμία θέση μαζί μου, ούτε θα συμμετάσχεις στη δόξα μου.

Και ο Πέτρος συντετριμμένος φωνάζει: — Κύριε, εάν πρόκειται να πάθω αυτή την συμφορά, τότε πλύνε μου όχι μόνο τα πόδια, αλλά και τα χέρια μου και το κεφάλι μου…>> [1]

Αγαπητοί, ο Πέτρος, το στόμα τον Αποστόλων, ακόμα και όταν αρνήθηκε τον Χριστό μπροστά σε κάποιες άσημες δούλες, πάλι δεν είχε εννοήση καλά τα περί του Ιησού, παρά μόνον όταν την ημέρα της Πεντηκοστής άστραψε ο νους του! Δεν θα κουραστούμε να αντιγράφουμε-λόγο της ευκολίας των μηχανών- τα παρακάτω λόγια που φανερώνουν την παράνοια του Αδάμ, του επισκόπου, του θεολόγου του ''καιρού'' μας, και όχι μόνο! 

«Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εσκοτίσθη ο νους του Αδάμ. Δεν ασχολούνται οι Πατέρες με τον Αδάμ ως Αδάμ, άλλα με τον νουν του Αδάμ, ο οποίος Αδάμ αρρώστησε, επειδή εσκοτίσθηκε ο νους του. Οι Πατέρες μιλάνε για ασύνετον νουν. Παντού στην Πατερική γραμματεία το θέμα της πτώσεως είναι ο σκοτασμός του νοός του ανθρώπου" (Ι. ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ)...

ΤΟΝ ΜΑΤΘΑΙΟ ΕΛΕΓΧΕΙ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ

 Η ''παρανόηση'' λοιπόν ως όρος υψηλό και με ψιλό νόημα -στην γλώσσα της Εκκλησίας μας –δεν αποδίδεται στο πρόσωπο, ή σε όλο το σώμα, παρά μόνο στο νου του ανθρώπου! Άλλο πράγμα τώρα, η παρανόηση του Χ ή του Ψ Ιερού Κανόνα, και άλλο ο ψυχοπαθής, ο ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος. Παρανόηση σημαίνει κάποια «αλλοίωση του αληθινού νοήματος κάποιου πράγματος ή γεγονότος», κάποια «εσφαλμένη ερμηνεία», όπως π.χ. αυτή που δίνει ο πατριάρχης μας στον όρο: «Οικουμενικός-Οικουμενισμός» =Πανθρησκευτικός Πράσινος Πατριάρχης… αλλά και πολλοί επίσκοποί μας στο γνωστό ιερό Κανόνα της ΑΒρας (14ο της Πρωτοδευτέρας;), της αράς και της κατάρας που θέλουν να ρίξουν -εξ αυτού -πάνω σ’ όσους αγωνίζονται κατά των Οικουμενιστών επισκόπων τους….

Ακούσαμε  τον Άγιο  Πορφύριο να λέει πως «Οι μπερδεμένοι ψυχικά άνθρωποι γίνονται αιρετικοί. Η αίρεσις όμως είναι σύστημα και, ως σύστημα που είναι, κάνει τους ανθρώπους δραστηρίους, ενεργητικούς, μεθοδικούς. Η Εκκλησία μας-λέγει ο άγιος- όμως δεν είναι σύστημα. Είναι αγάπη, είναι σεβασμός προσώπου, είναι ελευθερία προσώπου, είναι ο Χριστός, είναι το παν….». Αν προσέξουμε τώρα θα δούμε πως ο Άγιος ξεκινά με την λέξη κλειδί: «Μπερδεμένοι», που σημαίνει και «μπλεγμένοι»…. π.χ. στα δίχτυα του Οικουμενισμού! Αδελφοί, Αντί να ψαρεύουμε ανθρώπους από την λαοθάλασσα των Εθνών, κοντεύουμε σε μέγα ναυάγιο (σχίσμα!) μέσα στο λιμάνι, λόγω της απεργίας των ‘’Ναυπηγών’’ επισκόπων μας που οδοποίησαν τον αέρα με τα τόσα αεροπορικά τους ταξίδια, άσχετα αν ο ''σκοπός'' μένει απαραίτητα στο σκοπευτήριο του φυλακίου της επισκοπής του! Άλλο Απόστολος, και άλλο Επίσκοπος! Άλλο ιεραποστολικότης και άλλη η ποιμαντική τέχνη! Ο πρώτος λοιπόν ταξιδεύει αναγκαστικά (ως ψαράς!), ο δεύτερος (ως Ιατρός, Νοσοκόμος και Τραυματιοφορέας) μένει όπως μένουν εν τόπω τα θέμελα κάθε οικοδομής (Νοσοκομείου!).

Να λοιπόν η αρχή! Ο ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΝΟΥΣ ! 

Και ύστερα; Ύστερα, έπονται οι ‘’ψυχικοί’’ άνθρωποι (και πάλι ο όρος «ψυχικός», δεν έχει σχέση με σχιζοφρενείς ή φρενοβλαβείς)! Αυτοί δηλαδή που «Κολακεύουν» και μαζί «Συκοφαντούν»! Π. χ., λένε ότι ο πατριάρχης είναι ''ο δε μπέστ'', και λένε -πάλι και πάλι- ότι «Ορθοτομεί» τον λόγο της αληθείας! Απίστευτα πράγματα…., αλλά μαζί! λένε και τα χίλια μύρια για όποιους εκφράζουν διαφορετική άποψη από την δική τους (άποψη που όμως να συμφωνεί!) με τους  παλαιούς πατέρες (και αυτό τους δαιμονίζει!)... λόγω ότι τους αγίους Πατέρες αυτοί τους εννοούν ως πεπαλαιωμένους (δες τα περί «Μεταπατερικής θεολογίας»), και άπαγε της βλαστημίας "πεπλανημένους"!

«Κύριε, τότε όχι τα πόδια μου μόνο, αλλά και τα χέρια και το κεφάλι»! — Κύριε, εάν πρόκειται να πάθω αυτή την συμφορά, τότε πλύνε μου όχι μόνο τα πόδια, αλλά και τα χέρια μου και το κεφάλι μου....

Αδελφοί, πρώτα τα πόδια, ύστερα  τα χέρια, και τέλος το κεφάλι! Αυτή ήταν η σκέψη του Πέτρου! Αλήθεια, τι λέει ο λαός;  ‘’Από το κεφάλι βρωμάει το Ψάρι’’! Όμως ο Ιερός Χρυσόστομος πάλι κα πάλι μας νουθετεί θεραπεύοντας τον νου μας που όλα τα "αγωνιστικά" τα παρανοεί. Λέγει: «Για δύο λόγους ή μάλλον για τρεις δεν είναι ακριβής η κρίση μας’ ο πρώτος λόγος είναι ότι, κι αν ακόμη η συνείδησή μας δεν μας κατηγορεί για τίποτε, εν τούτοις έχουμε ανάγκη από κάποιον που θα ελέγχει με ακρίβεια τις αμαρτίες μας και θα μας τις υποδεικνύει’ ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα περισσότερα από όσα συμβαίνουν μας διαφεύγουν και μένουν κρυφά’ και ο τρίτος λόγος επί πλέον (μαζί με τους προηγούμενους) ότι πολλές πράξεις των άλλων μας φαίνονται καλές, δεν είναι όμως καλές, γιατί δεν έγιναν με καλή πρόθεση…. 

Όταν λοιπόν, και όταν ακόμη η συνείδηση δεν μας ελέγχει για τίποτε κακό, εν τούτοις δεν μπορούμε να είμαστε καθαροί από κάθε ενοχή, ακόμη κι’ όταν πράττουμε κάτι καλό, όχι όμως με αγαθή πρόθεση, και είμαστε επομένως άξιοι τιμωρίας, σκέψου, πόσο απατώνται οι άνθρωποι στις κρίσεις τους»[2]

ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΕΛΕΓΧΕΙ  ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ Ο ΠΑΥΛΟΣ

ΔΕΣΠΟΤΗ ΜΟΥ, ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ-ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ- ΤΟ ‘’ΠΟΣΟ ΑΠΑΤΩΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥΣ’’…. ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΙ ΣΥ ΑΔΕΛΦΕ …. ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ:

 - ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΝΟΝ Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ-ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ- ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΞΕΙ!

 ΓΙΑΤΙ, «υπερασπιστής της θρησκείας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ήτοι αυτός ο λαός, ο οποίος θέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και όμοιον με αυτό το των πατέρων αυτού»[3]

ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ -ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΕΣ- ΕΛΕΧΕΙ ΜΕ ΑΚΡΙΒΙΕΙΑ ΜΟΝΟ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ, ΚΑΙ «Για να είσαι μεθοδικός, ενεργητικός, αποτελεσματικός μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, πρέπει να έχεις [ΚΑΙ ΕΣΥ ΘΕΟΛΟΓΕ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ''ΚΑΙΡΟΥ''!]σωστή σχέση με τον Χριστό. Εάν δεν έχεις σωστή σχέση με τον Χριστό, τότε γίνεσαι σκληρός, δηκτικός, μεσσίας, ζηλωτής, τεμπέλης και χίλια-δυο άλλα πράγματα και το πιο τραγικό είναι ότι όλα αυτά τα ανάγεις σε πνευματικότητα και θεωρείς ότι εργάζεσαι για τον Χριστό, ενώ εργάζεσαι για τον διάβολο και έτσι γίνεσαι χειρότερος από τον αιρετικό» (Άγιος Πορφύριος)[4].

 Με τιμή

Το Δ.Σ.                                

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1]''ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ'', "Ο ΙΕΡΟΣ ΝΙΠΤΗΡ" https://www.xfd.gr/%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%

[2](Σελ. 414) [ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΤΟΜΟΣ Γ’ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ-ΠΙΣΤΗ, ΑΘΗΝΑ 1995, ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Δ. ΧΑΡΩΝΗ, ΟΥΡΑΝΙΑΣ Α. ΛΑΝΑΡΑ]

[3] 1848, απάντηση τους προς τον Πάπα Πίο Θ΄οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμος Στ΄, Αλεξανδρείας Ιερόθεος Β΄, Αντιοχείας Μεθόδιος και Ιεροσολύμων Κύριλλος Β΄)

[4]ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ : Απο το Σημειωματάριο ενός Υποτακτικού. ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ Η ΜΑΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ. ΜΗΛΕΣΙ ΑΤ...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ''ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ'' ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ, ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

                                            

                                         ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ. Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ''ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ''

Σεβασμιώτατε και αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

«Από Θεού άρχεσθαι».

Δεν είναι μικρής σημασίας ο λόγος της Γραφής που ζητά στα λεγόμενά μας να κάνουμε πάντοτε αρχή από τον Θεό! Ο άγιος της Κλίμακος, ο Ιωάννης, διευκρινίζει  πάλι ότι «Τὸ «ΑΠΟ ΘΕΟΥ ἄρχεσθαι» εἶναι ὀρθὸν καὶ πρέπον, ἐφ᾿ ὅσον ἀπευθύνομαι πρὸς ὑπηρέτας τοῦ Θεοῦ»! Έχοντας τώρα κατά νου ότι ομιλούμε σε ανθρώπους που γνωρίζουν την «Γραμματική και το Συντακτικό» της Ορθόδοξης Γλώσσας και Πίστης, προχωρούμε  στην λέξη κλειδί που ίσως ανοίξει την σκέψη μας, αλλά και την καρδιά μας, ως προς την «ευγένεια του κόσμου», των κοσμικών δηλαδή ανθρώπων που μεταχειρίζονται άριστα την γλώσσα της «ευγένειας»! Δεν είναι λίγοι οι Χριστιανοί μας  που συγχέουν τα πράγματα και  νομίζουν ότι οι άνθρωποι αυτοί μιλούν δια πνεύματος, και μάλιστα αγαθού, με την γλώσσα δηλαδή της «Αγάπης»! Αδελφοί, επειδή και πολλοί αξιωματούχοι Χριστιανοί χρησιμοποιούν την γλώσσα αυτή της «Ευγένειας» θα πρέπει να προσέξουμε όλοι μας ώστε να μην σκοντάψουμε  πάνω στον Λόγο, στον Ιησού Χριστό, αλλά και πάνω στα χωρία της Μίας Αγίας Γραφής! Κάθε πρόσωπο και κάθε πράγμα, ακόμη και αυτά τα ευγενή μέταλλα, γνωρίζουμε ότι έχουν μία ιδιαίτερη φωνή. Ο μαθητής και ο δάσκαλος, ο εργάτης και ο εργοδότης, ο ενοικιαστής και ο ιδιοκτήτης, ο αρχόμενος και ο άρχων, έχουν και κατέχουν μία ιδιαίτερη θέση, ρόλο και τρόπο, όπως και οι αριθμοί, και τα διάφορα σύμβολα, ο Ήλιος και η Σελήνη, ακόμη και οι «πέτρες» κ.ο.κ., έχουν το καθένα τον χαρακτήρα του, τις ιδιότητές του... την δική τους ΦΩΝΗ! Όλα όμως αυτά, τα έμψυχα και τα άψυχα, δεν θα πρέπει να κάνουν τίποτε άλλο από το να μας μιλούν για την δόξα Εκείνου, που σαν βρέφος θα Τον υποδεχτούμε στο μήνα αυτό, άσχετα αν ο κόσμος δεν Τον γνωρίζει! 

Συνέχεια στην σκέψη μας δίνει ο απόστολος Παύλος. Ο απόστολος των εθνών γράφει στην προς Κορινθίους επιστολή, «Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον» (Κεφ. 13,1). Εάν υποθέσουμε –λέγει- ότι ομιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπη [προς τα ορθά δόγματα και προς τους Αγίους Πατέρες], οι λόγοι μου ακούονται ως χάλκινος κώδωνας ή αλαλαγμός κυμβάλου! Κύμβαλο είναι ένα είδος κρουστού οργάνου που αποτελείται από ορειχάλκινους κοίλους δίσκους, που παράγουν ήχο είτε όταν κρούονται μεταξύ τους είτε όταν τους χτυπάμε με άλλο αντικείμενο. Αδελφοί, ως «χάλκινους κώδωνας»  ή «αλαλαγμός κυμβάλου», έτσι  θα πρέπει να θεωρούμε τους «δυνατούς  αγαπητικούς ήχους» που ακούμε ακόμη και σήμερα (μετά την Σύνοδο του Νοέμβρη στην Αθήνα) από αρχιερατικά χείλη! Και εξηγούμαστε…

Αλαλαγμός σημαίνει  κραυγή πολεμικής ορμής ή ενθουσιασμού και αυτό που ακούγεται σήμερα ως πολεμική κραυγή είναι' η εξάλειψη του φανατισμού! Από ποιους; Μα φυσικά από τους Ορθοδόξους που δεν μπορούν να ανεχτούν την υποκρισία, την απάτη, το ψέμα και τους ψευδοποιμένες! Με πόση ευγένεια ο κ.κ. Βαρθολομαίος στις 4 Νοεμβρίου 1994 είπε πως «Πρέπει να συμβάλωμεν ώστε να φέρωμεν εις το προσκήνιον τας πνευματικάς αρχάς του Οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Πράγματι, δια τον λόγον αυτόν, συγκεντρωθήκαμεν εδώ! Αυτός-λέγει- είναι ένας τρόπος, δια του οποίου  ημείς οι κληρικοί  δυνάμεθα να βοηθήσωμεν αυτούς οι οποίοι κυβερνούν. […] Αλλά τούτο δυνάμεθα να επιτύχωμεν μόνον εάν είμεθα ηνωμένοι εν τω πνεύματι του ενός Θεού, ‘’Δημιουργού των πάντων, ορατών τε και αοράτων’’. Ρωμαιοκαθολικοί και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδουϊσταί, Βουδδισταί και Κομφουκιανισταί είναι καιρός όχι μόνον δια συμφιλίωσιν, αλλ’ ακόμη και δια συμμαχίαν και συνεργασίαν, δια να συντελέσωμεν εις την απομάκρυνσιν της ανθρωπότητος από τους ψευτοπροφήτας του εξτρεμισμού και της μη ανεκτικότητας» [1] 

Αγαπητοί, η ευγένεια δεν πρέπει να συγχέεται με την κολακεία (προς τον πατριάρχη!) και την συκοφαντία των αγωνιστών ως εξστρεμιστών! Η ιδιότητα του «ευγενικού» που συμπεριφέρεται πάντοτε με ευγένεια, ακόμα και όταν είναι εκνευρισμένος, πρέπει να διακρίνεται από την «υποκρισία» και τον «δόλο»! Αν όμως, όλα αυτά, έχουν να κάνουν με τον ατελή και άπειρο κόσμο των χρηστών (του ιντερνέτ), τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για τον κόσμο του Χριστού και των χρηστών μελών Του. Ο απόστολος Παύλος λέγει πως τα αδύναμα μέλη του σώματος του Χριστού θα πρέπει να τιμούνται περισσότερο και από τα δυνατά, μιας και τα δεύτερα δεν την έχουν ανάγκη, αλλά εδώ, αντί να τιμούμε τους μικρούς αγωνιστές-κατά του Οικουμενισμού- ω της υποκρισίας, τους ετοιμάζουμε μεγάλες "ευγενικές δίκες"!  «Αλλά πολύ περισσότερο –λέγει ο Παύλος-τα μέλη του σώματος που νομίζει κανείς πως είναι ασθενέστερα είναι αναγκαία,  23 και αυτά που νομίζουμε πως είναι με λιγότερη τιμή στο σώμα, αυτά με περισσότερη τιμή τα περιβάλλουμε, και τα μη ευπρεπή μέλη μας έχουν περισσότερη ευπρέπεια,  24 ενώ τα ευπρεπή μέλη μας δεν έχουν ανάγκη» (Προς Κορινθ. Α΄ 12, 22-24)

Από την «ιδιότητα του ευγενικού», είναι ανάγκη να εντοπίσουμε και να νιώσουμε, εμείς οι πιστοί, αλλά και να διακρίνουμε την «ιδιότητα του ευγενούς»! Η απλή ιδιότητα του ευγενούς, το να ανήκει δηλαδή κάποιος σε μία  κοινωνική τάξη , με κάποιο τίτλο ευγενείας, δεν μπορεί να συγκριθεί με την «ιδιότητα του ευγενούς» που αποκτά ο άνθρωπος που ανήκει στο σώμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Σωτήρος Χριστού! Ναι, μπορεί ο καθένας μας ως πρόσωπο να σφάλει και να πταίει στους λόγους του, αλλά και στους τρόπους του, αλλά εδώ δεν καταδικάζεται ο απλός άνθρωπος, αλλά ο Άνθρωπος! Δεν καταδικάζονται κάποιοι αδελφοί και σύγχρονοι πατέρες μας που αγωνίζονται ακόμη και εναντίον των ψευδοποιμένων επισκόπων τους, αλλά όλοι ομού οι Άγιοι Πατέρες μας, για το ότι δεν υπήρξαν ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ, και  ότι οδήγησαν στο ΣΧΙΣΜΑ! Πέρασαν φαίνετε πολλά χρόνια, και οι επίσκοποί μας απόκαμαν και ξέχασαν τον Παύλιο λόγο που φανερώνει την μία αιτία του ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ: «Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διαμέσου του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να λέτε το ίδιο όλοι και να μην υπάρχουν μεταξύ σας σχίσματα, αλλά να είστε τελείως ενωμένοι με τον ίδιο νου και με την ίδια γνώμη» (Προς Κορινθ. Α΄ 1,10), δηλαδή, ενωμένοι με τον ίδιο νου και με την ίδια γνώμη των ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, και όχι του "Βαρθολομαίου", ή του "Θεοκλήτου", κ.ο.κ. 

Αδελφοί, μήπως ήρθε η ώρα των «πετρών»; Οι "πέτρες" πρέπει να μιλήσουν ή όχι; Αδελφοί, είναι ανάγκη τον καιρό αυτό να αλλάξουμε τακτική στον αγώνα μας κατά των Οικουμενιστών ανδρών που ως λυκοποιμένες έχουν ντυθεί το ένδυμα της ευγένειας, αλλά και προς τους σιωπούντας επισκόπους και ιερείς! Άραγε συμμετέχουμε- ως κράτος ή ως Εκκλησία -σε κάποιον αγώνα ανάδειξης του «ευ γένους» λαού; Εν τέλει, ως απλοί λαϊκοί θα αγωνιστούμε απέναντι στον Οικουμενισμό και στην επισκοπική πλάνη που κουνάει το χέρι για να κατέβει ο ήχος της όποιας φωνής και ο τόνος αυτής; Και εν τέλει τι μας χρειάζεται η ψευδοευγένεια; Αλλά και η δική μας ευγένεια, Σε τι θα μας βοηθήσει από δω και πέρα, και Σε τι βοήθησε όλο αυτό τον καιρό; Τελικά ο άνθρωπος διαπιστώνει ότι οι ''πέτρες'' χρειάζονται για να ακονιστούν πάνω σ' αυτές οι μάχαιρες του πνεύματος, για να αποκόψουν την παναίρεση της επισκοπικής αυθεντίας, και όχι μόνο! Τελικά, διαπιστώνεις ότι η υπόθεση θέλει τουλάχιστον «δύο μάχαιρες», για βαθιές τομές, και ότι οι θωπείες δεν είναι θεραπευτικό αλλά χαλαρωτικό μέσο!

Αλήθεια Σεβασμιώτατε,  Θα θέλαμε η ευγένειά σας να μας εξηγήσει τους λόγους της διαφωνίας σας με τον π. Παΐσιο Παπαδόπουλο;  Για ποιο λοιπόν έργο αγαθό ζητείτε να τον καθαιρέσετε; Για ποιό λόγο τον διασύρετε με την στέρηση της ηγουμενίας της Ιεράς Μονής εις την οποία μόνο αυτός κοπίασε; Μήπως επειδή ξεκαθάρισε την στάση του έναντι του βλάστημου και αιρετικού Πατριάρχη μας, που ο Θεός να τον ελεήσει  τον ταλαίπωρο; Για ποιο λόγο τον εξευτελίζετε με το να τον σύρεται στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, αλλά και πριν από αυτά στις ανεπίσημες συνάξεις των κληρικών σας εμπαίζετε αυτόν; Αλλά και τολμάτε να λέτε σε λαϊκούς που στηρίζουν τον π. Παΐσιο, ότι' μας οδηγεί στην κόλαση;;; Αν ο Ορθοτομών π. Παΐσιος μας οδηγεί εκεί που λέτε, τότε που οδηγεί το σώμα των επισκόπων ο πατριάρχης μας; Τον Θεό δεν τον φοβάστε σεις οι επίσκοποι; Αλλοίμονο στον ελληνικό λαό μας! Ποιος θα τον γλυτώσει από την οργή του Θεού... όταν δεν υπάρχει μετάνοια!

Αδελφοί, δεν αδιαφορούμε για τις επιπτώσεις του λόγου μας ως προς τον σκανδαλισμό των πιστών, αλλά αγωνιούμε περισσότερο για τις πτώσεις των ποιμένων μας που μπορούν να συμπαρασύρουν όλη την μητρόπολή μας στον Άδη και στο σκοτάδι! Ο «μεσαιωνικός επισκοπισμός» έχει παρέλθει προ πολλού! Δεν βρίσκουμε άλλο καλύτερο παράδειγμα για να θεμελιώσουμε την νέα αυτή μορφή του αγώνα μας εναντίων όσων διώκουν Ιερείς ή λαϊκούς που αγωνίζονται με ομολογιακή ΦΩΝΗ, και που αρθρώνουν ότι η Εκκλησία του Χριστού είναι Μία και Μοναδική, η Ορθόδοξη, και ότι εκτός αυτής, το αιώνιο σκοτάδι της δήθεν ευγένειας!

Από την ζωή του Χριστού κατανοούμε ότι και ένας ΔΙΑΛΕΧΤΟΣ, ένας απόστολος και μαθητής Του μπορεί να καταλήξει προδότης, αλλά και από την απολογία του πρωτομάρτυρα Στεφάνου, πολύ γρήγορα καταλαβαίνουμε και μαθαίνουμε τον τρόπο που μιλούν οι άγιοί μας όταν οι προθέσεις των ημετέρων είναι πλέον φανερές! Ο άγιος Στέφανος που στέκεται μπροστά στους αρνητές του Χριστού,  για να δικαστεί, αρχίζει κάπως έτσι… <<Εκείνος είπε: «Άντρες αδελφοί και πατέρες, ακούστε: Ο Θεός της δόξας φανερώθηκε στον πατέρα μας Αβραάμ, όταν ήταν στη Μεσοποταμία πριν αυτός να κατοικήσει στη Χαράν,  3 και είπε προς αυτόν: Έξελθε από τη γη σου και από τους συγγενείς σου, και έλα στη γη που θα σου δείξω..>>, και τελειώνει με τα λόγια αυτά!  <<Σκληροτράχηλοι και απερίτμητοι στις καρδιές και στα αυτιά, εσείς πάντοτε αντιτάσσεστε στο Πνεύμα το Άγιο, όπως οι πατέρες σας έτσι κι εσείς.  52 Ποιον από τους προφήτες δεν καταδίωξαν οι πατέρες σας; Και σκότωσαν αυτούς που προανάγγειλαν την έλευση του Δικαίου, του οποίου τώρα εσείς γίνατε προδότες και φονιάδες,  53 οι οποίοι λάβατε το νόμο μέσω διαταγών αγγέλων, αλλά δεν τον φυλάξατε>> (Πράξ. 7, 1-53).

Αγαπητοί, η αλήθεια είναι μαλώχτρα-έλεγε ο π. Νικηφόρος- αλλά, και μαζώχτρα, που συνάζει τα λογικά πρόβατα μέσα στην μάντρα του Χριστού. 

Εάν Σεβασμιώτατε θέλετε να ακολουθήσετε αλλότριο ποιμένα, εάν είστε της σχολής του "Βαρθολομαίου", δεν θα σας ακολουθήσουμε. Εάν πάλι αφήσετε σεις το ποίμνιό σας, δηλαδή τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, τους συγγενείς μας, τους φίλους και τους συνεργάτες μας, να ακολουθούν την νέα λατρευτική πλάνη της πανθρησκείας και την πομπή στην οποία βαδίζουν όλοι μαζί:  Ρωμαιοκαθολικοί και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδουϊσταί, Βουδδισταί και Κομφουκιανισταί…  και όχι στο όνομα του ενός Θεού, αλλά <<εν τω πνεύματι του ενός Θεού, ‘’Δημιουργού των πάντων, ορατών τε και αοράτων’’>>, λυπούμαστε βαθύτατα, και δηλώνουμε ότι έτι περισσότερο θα αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε την καταστροφική αυτή πορεία.

Εάν Σεβασμιότατε πιστεύεται, αλλά και σεις άγιοι ιερείς μας, ό,τι και ο πατριάρχης τον οποίο ακόμη μνημονεύεται, ότι δηλαδή «είναι καιρός όχι μόνον δια συμφιλίωσιν, αλλ’ ακόμη και δια συμμαχίαν και συνεργασίαν», και έτσι συμβάλλεται και εσείς με τον τρόπο σας, «εις την απομάκρυνσιν της ανθρωπότητος από τους ψευτοπροφήτας του εξτρεμισμού και της μη ανεκτικότητας», δηλαδή του π. Παΐσιου και όσων τον ακολουθούν, ας είναι! Ο Αβραάμ ένα παιδί υπόσχεσης είχε και δεν δίστασε να το Θυσιάσει προς δόξα Θεού... 

Αγαπητοί,

Ο Κύριος ημών είπε στους μαθητές Του, όλων των αιώνων, ακριβώς αυτά που είπε και στους 12. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΙ, αλλά και ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ! Πως λοιπόν να ακολουθήσουμε,  όποιον ακολουθεί τα ίχνη του πατριάρχη και των οικουμενιστών που ζητούν και αναζητούν  ΕΝΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ, το θεό της Πανθρησκείας; Αλλά και πως να αγαπήσουμε το Π.Σ.Ε., και κάθε άλλο ΠΣΕΜΑ.

Με τιμή

Δημήτριος β. Εμμανουήλ, Πρόεδρος του Συλλόγου 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1] ]Περιοδικό «Ορθοδοξία» του Πατριαρχείου, τεύχος ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1994, «6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρησκείας και Ειρήνης», προς τους εκπροσώπους διαφόρων Θρησκειών, στην πόλη RIVA DEL GARDA της Ιταλίας

«Αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα. Γιατί είναι ανάγκη να έρθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο» (Κεφ. 18, 7)

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ''ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ''

Προς κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως, και….

Αδελφέ Τηλέμαχε,

Δεν γνωρίζουμε εάν ο τίτλος του άρθρου[1] είναι προσωπική έμπνευση , αλλά σίγουρα αποτελεί μια καλή αφορμή για δημόσια συζήτηση, για μία ακόμη εν ‘’εκκλησία’’ δράση! Εξ αρχής μπροστά στο μέγα χάσμα, που προκύπτει από τον τίτλο’ <<ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΒΑΔΙΖΕΤΕ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ!...>>, τοποθετούμε ως γέφυρα συνεννόησης τον λόγο του Ευαγγελιστή Ματθαίου που λέγει:

«Αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα. Γιατί είναι ανάγκη να έρθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.  8 Και αν το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψε το εντελώς και ρίξε το μακριά από εσένα. Είναι καλό για σένα να εισέλθεις στη ζωή κουλός ή χωλός, παρά να έχεις δύο χέρια ή δύο πόδια και να ριχτείς στη φωτιά την αιώνια.  9 Και αν ο οφθαλμός σου σε σκανδαλίζει, βγάλε τον και ρίξε τον μακριά από εσένα. Είναι καλό για σένα να εισέλθεις μονόφθαλμος στη ζωή παρά να έχεις δύο οφθαλμούς και να ριχτείς στη γέεννα της φωτιάς» (Κεφ. 18, 7-9)…

Άλλο τι για τον τίτλο,  δεν θα σχολιάσουμε παρά μόνο θα θυμίσουμε ότι ο λόγος περί «οφθαλμού», αφορούν τον Επίσκοπο……, ότι τα περί «χεριού» αφορούν όλους αυτούς που προσπαθούν δήθεν να δώσουν ένα χέρι βοήθειας…., και τα περί «ποδιού» όσους πάλι κλωτσάνε άσχημα!!!

Εάν πάλι ο τίτλος δεν είναι το κύριο στοιχείο του άρθρου [1], θυμίζουμε τις πρώτες λέξεις αυτού που λένε:  <<Ο Επίσκοπος εκφράζει την Εκκλησία του Χριστού. Ο άγιος Κυπριανός ο Επίσκοπος Καρχηδόνος, λέει καθαρά: «Ο Επίσκοπος είναι στην Εκκλησία και η Εκκλησία στον Επίσκοπο» (επιστολή 66)>>…. [1.http://www.eordaia.org/index.php/13-2016-noenvrios/789-xoris-episkopo-vasizete-sto-gremo-grafei-o-tilemaxos-larisinos ]

Αγαπητέ, πράγματι «Ο Επίσκοπος εκφράζει την Εκκλησία του Χριστού», όμως δεν πρέπει να ξεχνούμε ό,τι έγραψε στο βιβλίο της Αποκάλυψης,ο μαθητής της αγάπης, κατόπιν εντολής του Ιησού Χριστού  ! Στην, «Επιστολή  στην εκκλησία της Εφέσου», ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, παρομοιάζει κάθε Μία από τις επτά Εκκλησίες με «αστέρα», και τον επίσκοπο με «άγγελο»! και γράφει:

<< [Επιστολή  στην εκκλησία της Εφέσου]

Στον άγγελο της εκκλησίας στην Έφεσο γράψε: “Αυτά λέει εκείνος που κρατά τους εφτά αστέρες μέσα στο δεξί του xέρι, που περπατά στο μέσο των εφτά λυχνιών των χρυσών:  2 Ξέρω τα έργα σου και τον κόπο και την υπομονή σου και ότι δε δύνασαι να βαστάξεις κακούς, και δοκίμασες αυτούς που λένε τους εαυτούς τους αποστόλους, αλλά δεν είναι και τους βρήκες ψεύτικους.  3 Και υπομονή έχεις και βάσταξες για το όνομά μου και δεν έχεις κουραστεί.  4 Αλλά έχω εναντίον σου αυτό, ότι την αγάπη σου την πρώτη άφησες.  5 Να θυμάσαι, λοιπόν, από πού έχεις πέσει και μετανόησε και τα πρώτα έργα κάνε. Ειδεμή έρχομαι σ’ εσένα και θα κινήσω τη λυχνία σου από τον τόπο της, αν δε μετανοήσεις.  6 Αλλά έχεις αυτό, ότι μισείς τα έργα των Νικολαϊτών που κι εγώ μισώ.  7 Όποιος έχει αυτί ας ακούσει τι το Πνεύμα λέει στις εκκλησίες. Σ’ αυτόν που νικά θα του δώσω να φάει από το δέντρο της ζωής, που είναι μέσα στον Παράδεισο του Θεού” (Κεφ. 2, 1-7)>>…

Αδελφοί, γνωρίζουμε πάλι, πολύ καλά, από τον απόστολο Παύλο ότι «Δεν υπάρχει παρά μόνο ένα ευαγγέλιο»! Στην προς Γαλάτας επιστολή του γράφει:

<< [Δεν υπάρχει παρά μόνο ένα ευαγγέλιο]

 Θαυμάζω γιατί έτσι γρήγορα μετατοπίζεστε από εκείνον που σας κάλεσε με τη χάρη του Χριστού σε άλλο ευαγγέλιο,  7 που δεν είναι άλλο παρά μόνο είναι μερικοί που σας ταράζουν και θέλουν να διαστρέψουν το ευαγγέλιο του Χριστού.  8 Αλλά και αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που σας ευαγγελίσαμε, ας είναι ανάθεμα.  9 Όπως το έχουμε προείπει και τώρα πάλι το λέω: αν κάποιος σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα.  10 Γιατί τώρα ανθρώπους προσπαθώ να πείσω, κερδίζοντας την εύνοιά τους, ή το Θεό; Ή ζητώ σε ανθρώπους να αρέσω; Αν ακόμα επιδίωκα να αρέσω σε ανθρώπους, δε θα ήμουν δούλος του Χριστού>> (Προς Γαλάτας 2, 6-8)….

Αλήθεια, σε ποιόν θέλετε να αρέσετε κ. Τηλέμαχε; Τί νομίζετε ότι θα πετύχετε κερδίζοντας την εύνοια, και αυτών ακόμη των ''καλών επισκόπων''; 

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Για να δηλώσουμε τέλος ότι «ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού», και ότι «πρέπει οπωσδήποτε να μνημονεύσουμε τον Επίσκοπο» - ως λαϊκοί – δηλώνουμε ότι «Η μνημόνευσή του Επισκόπου, δεν είναι απλά μια προσευχή γι’ αυτόν, αλλά μια ομολογία ότι έχουμε Ενότητα μαζί του»! Η ομολογία μας αυτή, ότι δηλαδή «έχουμε Ενότητα μαζί του», σημαίνει κύρια ότι πιστοποιούμε -εμείς οι λαϊκοί -, αφενός ότι ορθοτομεί τω λόγω της αληθείας, και αφετέρου ότι δεν σιωπά σε καιρό παν-αίρεσης (ενν. του Οικουμενισμού).  

Δεν αρκεί ο επίσκοπος να πιστεύει «εις μίαν αγίαν, καθολική και αποστολική Εκκλησία», και να ομολογεί «εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών», όπισθεν των Οικουμενιστών επισκόπων! Καλύτερα να βγάλει κάποιος το μάτι του, και να κριθεί ως ''άπιστος'' παρά να παρασιωπά τα όσα ακούει και βλέπει, εκτός και αν δεν ''βλέπει''…. Τη στιγμή όμως που τα γνωρίζει και  τα παρασιωπά... σε ποιον ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΡΕΣΕΙ; Αν όμως θέλει να ΑΡΕΣΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΑΙΡΕΣΗ!

ΤΟ ΝΑ ΣΙΩΠΑ -ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ- Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ,  ΕΙΝΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΟ, είναι κάτι που ανοίγει την πόρτα της ιστορίας εις τον αντίχριστο! 

«Έτσι λοιπόν ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού»;;;

Τέλος,να πούμε πως ό,τι δράση κάνουμε -ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί-, μήπως το κάνουμε γιατί θέλουμε να πείσουμε ανθρώπους;;; Μην, προσπαθούμε να σας πείσουμε; κερδίζοντας την εύνοιά σας;....  ή « το Θεό;»

Αλλά, «και αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που σας ευαγγελίσαμε, ας είναι ανάθεμα»!...

Αδελφέ,

Ο άγιος Κυπριανός ο Επίσκοπος Καρχηδόνος, λέει καθαρά ότι «Ο Επίσκοπος είναι στην Εκκλησία και η Εκκλησία στον Επίσκοπο», όμως το θέμα είναι εάν ο επίσκοπος και ο κάθε πιστός «είναι στην Εκκλησία όπως πρέπει να είναι»! Τότε, ο καθένας μας μπορεί να σταθεί μέσα στην Εκκλησία «και [όλοι μαζί] η Εκκλησία[να συμπαρασταθεί] στον Επίσκοπο»…..  

«Ο Επίσκοπος [πρέπει να] είναι [όπως πρέπει να είναι, απέναντι] στην Εκκλησία [σε κληρικούς και λαϊκούς], και η Εκκλησία [όλοι δηλ. οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ενωμένοι στο ένα σώμα Χριστού, να είναι κοντά] στον Επίσκοπο [που πάντοτε,νύν και αεί, αγωνιά και αγωνίζεται υπέρ της Αλήθειας!]»….

Αλλά και εμείς «Οι λαϊκοί» πρέπει να στραφούμε και να γίνουμε σαν τα παιδιά, διαφορετικά δεν! θα εισέλθομε στη βασιλεία των ουρανών… Όποιος τώρα θέλει να αρέσει μόνο στο Θεό ας μην ξεχνάει, και ας θυμάται, την ώρα εκείνη όπου οι μαθητές'  πλησίασαν στον Ιησού λέγοντας: «Ποιος είναι άραγε μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών;».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΝ <<Μπορεί κάποιος να μου δώσει απάντηση στο παραπάνω κείμενο;>>:

<< 2 Και αυτός, αφού προσκάλεσε ένα παιδί, το έστησε στο μέσο τους και είπε: «Αλήθεια σας λέω, αν δε στραφείτε και δε γίνετε σαν τα παιδιά, δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος, λοιπόν, ταπεινώσει τον εαυτό του σαν τούτο το παιδί, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών. Και όποιος δεχτεί ένα τέτοιο παιδί στο όνομά μου δέχεται εμένα»>> ( Ματθ.18, 2-5)

Αδελφοί,

Οι Άγιοι Πατέρες και συγκεκριμένα ο άγιος Ιγνάτιος Επίσκοπος Αντιοχείας, μας λέει από παλαιά: «Ενωθείτε με τον Επίσκοπο» (επιστολή προς Μαγνησίους) και συνεχίζει «Να έχετε σχέση [πρώτα] με τον Θεό και με τον Επίσκοπο», μιας και η πίστη άνευ έργων νεκρά εστί, αλλά και πάλι, η σχέση του πιστού με τον επίσκοπο (ως πίστη!) δίχως τα έργα της μετανοίας, είναι μια σχέση νεκρή και μία ''ένωση'' πονηρή!  

Σεβασμιότατε,

"Και υπομονή έχεις", και "βάσταξες για το όνομά" Του, και "δεν έχεις κουραστεί". Αλλά έχω εναντίον σου αυτό, ότι την αγάπη σου την πρώτη άφησες....

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΤΟ Δ.Σ.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ 

[1] http://www.eordaia.org/index.php/13-2016-noenvrios/789-xoris-episkopo-vasizete-sto-gremo-grafei-o-tilemaxos-larisinos

ΠΕΡΑΣΑΝ μόλις 16 ημέρες από την εκδήλωση που πραγματοποίησε ο σύλλογός μας στο Πνευματικό Κέντρο Πτολεμαΐδας και παρακολουθούμε έναν διαδικτυακό πόλεμο που στοχεύει, απ’ ότι φαίνετε στην «ειρηνική συνύπαρξη των πιστών» της μητρόπολής μας! Αςείναι!

ΠΕΡΑΣΑΝ μόλις 16 ημέρες…..

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ‘’ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ’’

ΠΕΡΑΣΑΝ μόλις 16 ημέρες από την εκδήλωση που πραγματοποίησε ο σύλλογός μας στο Πνευματικό Κέντρο Πτολεμαΐδας και  παρακολουθούμε έναν διαδικτυακό πόλεμο που στοχεύει, απ’ ότι φαίνετε στην «ειρηνική συνύπαρξη των πιστών» της μητρόπολής μας! Αςείναι! 

Τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στα όρια της  μητρόπολής μας και έχουν να κάνουν με την δημόσια κατάθεση σκέψεων και προβληματισμών μας,  φαίνετε πως δημιουργούν ρήγματα μέσα στο σώμα των πιστών και στην δογματική συνείδηση κάποιων  ανθρώπων που:  δεν τους σκανδαλίζουν οι εκατοντάδες προσευχές των ιεραρχών μας με τους αιρετικούς… δεν! τα δήθεν ‘’άγια’’ κοράνια που μοιράζουν πατριάρχες και επίσκοποι της Εκκλησίας μας σε Μουφτήδες και άλλους επισήμους…  δεν! που οι αρχιερείς δέχονται δώρα και προσφέρουν δώρα ως μυστικό δείγμα της κρύφιας συμφιλίωσής τους με τους ετεροδόξους, αλλά και τους αλλόπιστους… δεν! που στα όρια της «ευπειθούς Μητροπόλεώς» μας, ολίγοι ιερείς μας παραδέχονται ότι ο παπισμός είναι-άπαγε της βλαστημίας- ‘’εκκλησία’’… δεν!  που υποδέχονται τον πάπα μέσα σε πατριαρχικούς ναούς και ορθόδοξοι ψάλτες του λαλούν την φήμη, ψάλλοντας με πατριαρχικό ύφος -στον πάπα- το «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου»… δεν τους σκανδαλίζουν ακόμη ότι και στην πόλη μας ιερείς! δεν γνωρίζουν πλέον τα πρόσωπα των ενοριτών τους! και έτσι άθελά τους δίνουν αδιάκριτα σε όποιον προσέρχεται τη «Θεία Κοινωνία» (ακόμη και σε ετεροδόξους!)...

Απ’ όλα αυτά λοιπόν, δεν τους ενοχλεί τίποτα-μάλλον συγχαίρουν και τουςκολακεύουν-, αλλά διυλίζουν τον κώνωπα  επισημαίνοντας μόνο  τον κίνδυνο του σχίσματος, που διατρέχουν οι πιστοί της Μητροπόλεώς μας ,από όσους λένε μεν ότι η Εκκλησία είναι Μία, αλλά ο τρόπος τους δεν είναι κόσμιος, δημοκρατικός, γλυκός σαν τον γλυκύ μας Ιησού…. Ας είναι!

Αγαπητοί φίλοι πράγματι,

ΠΑΡΗΛΘΑΝ έξι καὶ πλέον μήνες που παρακολουθούμε έναν διαδικτυακό πόλεμο συκοφαντίας, αλλὰ και μιὰ σειρὰ δράσεων και γεγονότων πρωτάκουστων και πρωτοφανών για την ειρηνική και ευπειθή Μητρόπολή μας. Γεγονότα που δεν αντιπροσωπεύουν τον χαρακτήρα της (Ορθόδοξης!) Εκκλησίας μας, απεναντίας τον προσβάλλουν, δημιουργώντας διχασμό, αναρχία και ανυπακοή στην φωνή της παραδοσιακής μας Καντιωτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Πράγματι,

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ του δικαίου μας, η υπεράσπιση μιας αλήθειας δεν γίνεται με πόλεμο καὶ ταραχή... αλλά που σίγουρα έχει τον δικό της παραδοσιακό τρόπο, άσχετα αν οι νεώτεροι δεν τον γνωρίζουν ή δεν τον υιοθετούν.

«ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ»! ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ, συγγενική λέξη αυτής είναι ο «ομόθυμος» [ < ελληνιστική κοινή ὁμόθυμος < αρχαία ελληνική ὁμοῦ + θυμός]….

Ο ιερός Χρυσόστομος με ‘’ωμό’’ τρόπο λέγει για το πότε επιτρέπεται ο (καλός) θυμός:

«3713. Όταν ο Ιεροβοάμ άπλωσε το χέρι και προσπάθησε να συλλάβει τον προφήτη, που τον έλεγξε, τότε ο θεός εξέρανε το χέρι του (Γ’ Βασιλ. 13,4-6), διδάσκοντας και σένα τα όσα μεν γίνονται εις βάρος σου να τα υπομένεις με πραότητα, τα όσα όμως στρέφονται εναντίον του Κυρίου να τα τιμωρείς με μεγάλη αυστηρότητα.

3714. Σκέψου, λοιπόν, την υπερβολική κακία, όταν το φάρμακο γίνεται δηλητήριο, όταν με εκείνο που πρέπει να διορθώνουμε τα τραύματα των άλλων, με αυτό ανοίγουμε τραύματα όπως ακριβώς…..» (ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΘΗΝΑ 1995 , ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΕΡΕΤΑΚΗ«ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ», Σελ. 247)

Αδελφοί, έτσι ακριβώς τολμούμε να πούμε πως με τα όσα γράφουμε και λέμε, και κάνουμε, παλεύουμε να «διορθώνουμε τα τραύματα» που έχει επιφέρει ο Οικουμενισμός και η αγαπολογίες στο σώμα της Μητροπόλεώς μας και το αποτέλεσμα…. Ποιο; Ας είναι, ο Θεός γνωρίζει!  και μας ανέχεται όλους μας, κληρικούς και λαϊκούς!

«ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ»…

Επειδή πολύ ορθά διατυπώθηκε ότι   <<Ἡ Ἐκκλησία μας βασίζεται σὲ ἕναν θεσμό, ποὺ Τὴν χαρακτηρίζει ὁλοτελῶς, τὴν Συνοδικότητα…. Ἡ Συνοδικότητα ἀποτελεῖ τήν«οὐσία» τῆς Ἐκκλησίας (Ἰωάννου Καρμίρη, Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία, Ἀθῆναι, 1973, σελ. 521, 523)>>, κλείνουμε την προσφορά αυτή του λόγου μας- για συμφιλίωση- με λίγα λόγια του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, που έχουν σχέση με την ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γνωρίζουμε όλοι, ότι λίγο πριν την λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο»,  η Ιερά μας Σύνοδος συνεδρίασε (κατόπιν πολλών υπομνημάτων που κατετέθησαν σ’ αυτήν εκλεκτοί ιεράρχες μας), και πήρε απόφαση να προτείνει για τους ετερόδοξους χριστιανούς «όνομα», δίχως τον όρο  «Εκκλησία»! Αλλά, όπως πάλι είναι πασίγνωστο  ο κ. Ιερώνυµος  κατόπιν της ειρηνικής παρεμβολής του πατριάρχη, την άλλαξε, ως «αρχηγός» που ήταν (και είναι ακόμη και δεν τν έχουν καθαιρέση!) την ελληνικής αποστολής (αλλά όχι βέβαια της Ορθής Αποστολικής Εκκλησίας !)…

Ο Πειραιώς είπε σχετικά σε:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ   ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΣΥΓΚΛΗΣΕΩΣ ΤΗΣ Ι.Σ.Ι. 23-24/11/2016

Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι,

[…]Μέ πολύ σεβασμό, ἀγάπη καί τιμή εἰς τά πρόσωπα ὅλων Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι ἐπιτρεψατέ μου νά ἀναφέρω ὅτι κατά τήν γνώμη μου ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας μας εἰς τήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» εἰς τό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης ὑπερέβη τά ἄκρα ὅρια τῆς διακριτικῆς της εὐχέρειας καί ἀπέτυχε τῶν προσδοκιῶν τῆς ἐντολῆς πού ἔλαβε ἀπό τό ἱερό μας σῶμα.

Συγχωρῆστε με γιά αὐτόν τόν νομικό ὅρο ἀλλά νομίζω ὅτι ἀποδίδει πλήρως τά πράγματα. Ἡ ἀντιπροσωπεία μας ἦταν ἐντολοδόχος τοῦ ἱεροῦ σώματος καί ὄφειλε ἄχρι τέλους νά καταθέση τήν ἐντολή πού ἔλαβε χωρίς καμμία παθογένεια «διανοίας Κυρίου».

Δέν εἶχε καμμία ἐξουσιοδότηση νά μεταβάλη τό περιεχόμενο τῆς ἐντολῆς καί συγχωρήσατέ με νά εἴπω ὅτι οἱ αἰτιολογίες πού ἠκούσθησαν ὅτι δῆθεν οἱ παρόντες στήν Σύνοδο ἐψήφισαν καί ὅτι ἔπρεπε νά συνταχθοῦν μέ τήν ὁμοφωνία τῶν λοιπῶν Ἐκκλησιῶν εἶναι ἐντελῶς ἀνεπέρειστες διότι ἀφ’ ἑνός ἡ ἀντιπροσωπεία ἀσφαλῶς ἐψήφισε ἀλλά ὄφειλε νά ψηφίση ἐντός καί μόνον τῆς ἐντολῆς πού εἶχε καί ἀφ’ ἑτέρου διότι ὅπως ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος εἶχε ἑρμηνεύσει τήν ἔννοια τῆς ὁμοφωνίας μία Ἐκκλησίας μποροῦσε νά ὑποβάλη πρότασι γιά τήν διόρθωση τῶν ψηφισθέντων ἀπό τούς Προκαθημένους κειμένων καί ἄν δέν ἐγένετο δεκτή κατεγράφετο εἰς τά Πρακτικά μή θεωρουμένης τῆς προτάσεως ὡς διασπαζούσης τήν ὁμοφωνία.

Τό ἱερό μας Σῶμα [της Εκκλησίας της Ελλάδος!] δέν ἀπεδέχθη στό ἐπίδικο κείμενο «Σχέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον» τόν ὅρο «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες» ὄχι ἀσφαλῶς ἀπό φονταμενταλιστική διάθεσι ἀλλά διότι ὁ ὅρος εἶναι ἀντιφατικός καί ἀπαράδεκτος διότι ἄν ὁμιλοῦμε περί Ἐκκλησίας αὐτή δέν μπορεῖ νά εἶναι ἑτερόδοξος καί ἄν ὁμιλοῦμε περί ἑτεροδόξου αὐτή δέν μπορεῖ νά εἶναι Ἐκκλησία, μέ τήν θεολογική ἔννοια τοῦ ὅρου.

Ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας μᾶς δίδεται ἀπό τόν ἴδιο τόν Δομήτορά Της μέ τό ἀψευδέστατο στόμα Του τόν οὐρανοβάμονα θεῖο Παῦλο, ὁ ὁποῖος στήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή Του (Α17-23) μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι: «ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῆς δόξης, δῴη ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ, πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας ὑμῶν, εἰς τὸ εἰδέναι ὑμᾶς τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, καὶ τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις, καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, Ἣν ἐνήργησεν ἐν τῷ Χριστῷ ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι· καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου». Συνεπῶς εἶναι ἀδύνατος ἡ ὕπαρξις ἑτεροδόξου Ἐκκλησίας ὅπως εἶναι ἀδύνατος ἡ ὕπαρξις ἑτεροδόξου Χριστοῦ.

Εἶναι παραλογισμός νά ἔχεται ἀληθείας ταυτόχρονα ἡ πίστις πού τό στόμα τοῦ Παύλου ὁ Ἱ. Χρυσόστομος μᾶς παραδίδει ὅτι «ἐν τῷ ἅδει οὐκ ἔστι μετάνοια…

Μποροῦμε νά ἔχουμε κοινωνία μέ ἐμφορουμένους ἀπό τέτοιες κακοδοξίες μή διακινδυνεύοντες τήν σωτηρία τοῦ ποιμνίου μας καί τηροῦντες τούς ὅρκους τῆς Ἀρχιερωσύνης μας;

[...] νά ἐργασθοῦμε ὅλοι ὥστε νά συγκληθῆ μία ὄντως Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος πού θά θεραπεύση ἀστάθειες καί ἀσάφειες καταδικάζουσα τήν παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί διακηρύσσουσα παγκοσμίως ὅτι ἡ μόνη ὁδός σωτηρίας καί μετοχῆς στίς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ἀδιαιρέτου Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ>>

[ΠΗΓΗ: https://katanixis.blogspot.gr/2016/11/blog-post_819.html#more ]

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Όσο για την παρακάτω πρόταση του αδελφού μας,

 <<Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ τῶν ἀντιφρονούντων μπορεῖ νὰ καταθέσει ἐπίσημα στὴν Ἐκκλησία ἀπόψεις, χωρὶς νὰ προκαλεῖ κατὰ τόπους ἐπαναστάσεις, συνέδρια, ψηφίσματα καὶ ὁμιλίες ἀντικανονικές>>,

Προτάσσουμε, χέρι συμφιλίωσης και σας αναφέρουμε ότι προχτές, ημέρα Παρασκευή και ώρα απογευματινή, επισπευτήκαμε τον π. Θεόκλητο και παραδώσαμε στα άγια χέρια του τα ψηφίσματα της εκδήλωσής μας, που έγινε στις 4 Νοεμβρίου 2016 στην Πτολεμαΐδα. Από τηλεφωνικής επικοινωνίας μαζί του, για το ραντεβού επίδοσης των ψηφισμάτων, και κατόπιν δικής του σύστασης και προτροπής, αποστείλαμε αυτά στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας μας.

Αδελφοί,  η αγάπη είναι το παν, αλλ’ όχι ο ίδιος ο Θεός….

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΤΟ Δ.Σ.

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΕΧΕ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ΟΤΙ: «Άνευ λόγου κερδηθήσονται»!!!

Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΟΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΜΜΕΣΟΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ META THN ΛΕΓΟΜΕΝΗ <<ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ>> ΣΥΝΟΔΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ‘’ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ’’

ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΕΧΕ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ΟΤΙ: «Άνευ λόγου κερδηθήσονται» (Α’ Πέτρ. 3,1).

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και φίλοι του Συλλόγου μας,

Στην οικοδόμηση  της αγάπης μας  για τον Χριστό-όπως Τον κηρύττει η Ορθόδοξος Εκκλησία μας- προσφέρουμε ως λίθο δυνατό  τον παρακάτω λόγο του π. Αυγουστίνου Καντιώτη που λέγει: «Λοιπόν, μη νομίσετε ότι στο Θαβώρ θα περάσετε όλη σας τη ζωή.Θα ‘ρθη η εγκατάλειψις και ο διωγμός. Και θα πεινάσωμε και θα γυμνητεύσουμε, τα πάντα θα υποστούμε για τον Χριστό… Τώρα εμείς πήγαμε στην εκκλησία, λειτουργηθήκαμε, ακούσαμε το Ευαγγέλιο και το κήρυγμα, και επιστρέψαμε στα σπίτια μας υπό ελεύθερον ήλιον τέλος πάντων, μολονότι έμμεσος είναι ο διωγμός εναντίον των ιδεών του Ευαγγελίου. Μετά θ’ αρχίσει και ο άμεσος διωγμός. Πας Χριστιανός θα καταδιώκεται, ακόμα και το σημείο του σταυρού αν θα κάνη» [1* (σελ.33)].

Αδελφοί, δεν είναι μικρής σημασίας η φράση του π. Αυγουστίνου που λέγει ότι’ «Θα ‘ρθη η εγκατάλειψις και ο διωγμός»! 

Ο γέροντας γνωρίζει τα περί ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ, γι’ αυτό και πριν τον ΔΙΩΓΜΟ φανερώνει από την μια την έλλειψη σοβαρών ποιμένων και από την άλλη την γενική αποστασία του λαού! Ο απόστολος Παύλος μας λέγει πως' όταν αυτός φύγει από την ζωή, τότε θα μπούν μέσα στο ποίμνιο λύκοι βαρύς που θα κομματιάζουν τα πρόβατα δίχως "ντροπή"... αλλά,

 Σας θυμίζουμε και το λόγο του Θεού που φανερώνει στον Μωϋσή την αιτία του εξής φαινομένου'  Φαίνεται πως σε κάποια μάχη με τους εχθρούς τους, παρατηρήθηκε ότι ένας- και μόνον ένας- εχθρός καταδίωκε χίλιους υιούς του Ισραήλ, και δύο εχθροί μαζί καταδίωκαν δέκα χιλιάδες υιούς του Ισραήλ… και αυτό το φαινόμενο ήταν ανεξήγητο, μιας και η ονομασία και μόνο του λαού αυτού, δηλ. του ΙΣΡΑΗΛ, που σήμανε ΔΥΝΑΤΟΣ, έκαμε το πράγμα ανεξήγητο! Την απάντηση όμως και την αποκάλυψη της βαθύτερης αιτίας, της φυγής των μαχητών την ώρα της μάχης, την έδωσε (εδώ και πολλούς αιώνες!) ο ίδιος ο Θεός του Ισραήλ!

 –Καλά (τους λέγει), δεν έχετε καταλάβει ότι Σας έχω εγκαταλείψει!!!

- Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου… (Άγιος Παΐσιος).

Αλήθεια αδελφοί, πόσο μας έχει λείψει ο Θεός, πόσο μακριά Του βρισκόμαστε, και φυσικά, δεν το λέμε αυτό για τον κόσμο ΠΟΥ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΤΟ Άγιον Πνεύμα και δεν καταλαβαίνει… Αλλά για τους λίγους πιστούς που και σήμερα ζουν μέσα στην κοινωνία, και δίχως να μιλούν με τα λόγια, μιλούν όμως στο Θεό- για όλους εμάς -με τα ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ! Και όπως ακούσαμε το κύριο έργο του κάθε Χριστιανού είναι ΕΝΑ, Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ! Πολύ ορθά είπε η Τατιάνα Γκορίτσεβα ότι’  αυτό που κινεί την ιστορία δεν είναι η πάλη των τάξεων, αλλά Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ! 

<<Άνευ λόγου κερδηθήσονται>>

Στην ίδια συχνότητα ο π. Αυγουστίνος μας νουθετεί λέγοντάς μας: «Μη νομίζετε ότι οι Χριστιανοί την περίοδο των διωγμών μιλούσαν συνεχώς για το Χριστό. Δε μιλούσαν συνεχώς για το Χριστό… «μιλούσαν» συνεχώς για τον Χριστό. Ενώ τώρα εμείς μιλούμε συνεχώς για το Χριστό, και δεν… «μιλούμε» για το Χριστό. Δεν είναι περίεργα πράγματα αυτά;» [1(σελ. 31)].

Τι να πούμε τώρα για την έλλειψη σοβαρών ποιμένων την οποία εύστοχα επισημάνει και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης αλλά και ο π. Αυγουστίνος ο Ακρίτας. Ο άγιος Παΐσιος λέγει: «Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έ­χουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι θεολόγοι, σαν τους Πατέρας της Εκκλησίας, και όχι νομολόγοι, που προσφέρανε και προσφέρουν ολόκληρο τον εαυτόν τους εις την διακονίαν της Εκκλησίας (αντί μεγάλης λαμπά­δας), τους οποίους άναψε το πύρ της αγάπης του Θεού και όχι ο αναπτήρας του νεωκόρου. Ας γνωρίζωμεν ότι δεν υπάρχουν μόνον φυσικοί νόμοι, αλλά και πνευματι­κοί. Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου……
Επίσης, ας γνωρίσωμεν καλά ότι η Ορθόδοξος Εκ­κλησία μας δεν έχει καμμίαν έλλειψιν. Η μόνη έλλειψις, που παρουσιάζεται, είναι η έλλειψις σοβαρών Ιεραρχών και Ποιμένων με πατερικές αρχές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί. Όμως, δεν είναι ανησυχητικόν. Η Εκκλη­σία είναι Εκκλησία του Χρίστου και Αυτός την κυβερ­νάει… Πιστεύω ότι θα κάμετε αγάπην και θα το χρησι­μοποιήσετε δια μέσου του θρησκευτικού σας φύλλου. Σας ευχαριστώ»…[3]

Και ο π. Αυγουστίνος σχετικά με την «αγωνιστικότητα» των Ιεραρχών και Ποιμένων (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων)…  λέγει «Θέλουν να μας εκδιώξουν εκ της έδρας μας για το μεγάλο έγκλημα που κάναμε’ διότι τέλος πάντων, παρ’ όλη την ατέλεια και αμαρτωλότητά μας, κρατούμε Ορθοδοξία. Λοιπόν, διωγμός εναντίον της πίστεως, εναντίων των πιστών, εναντίον των δογμάτων, εναντίον της ηθικής, εναντίον όλων αυτών. Δυστυχώς δεν υπάρχει πνεύμα αντιστάσεως και αγωνιστικότητας, ιδίως των αρχιερέων και του κλήρου» [1* (σελ.26)].

-Γεννάται λοιπόν το ερώτημα’ εμείς είμεθα προετοιμασμένοι για ένα τέτοιο διωγμό; (Λόγια του π. Αυγουστίνου)

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Αγαπητοί φίλοι του Συλλόγου ‘’Στρατηγός Μακρυγιάννης’’,

Στο ερώτημα αυτό αλλά και σε άλλα πολλά που έχουν προκύψει, μετά την λεγομένη «Αγία και Μεγάλη» Σύνοδο που έγινε φέτος στην Κρήτη, θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε αλλά και να ανακαλύψουμε με την συμμετοχή σας, σε εκδήλωση που πρόκειται σύντομα να πραγματοποιήσουμε στο Πνευματικό Κέντρο της πόλεως Πτολεμαΐδας

Τέλος έχετε κατά νου ότι’ «Δια της… (καλής) αναστροφής άνευ λόγου κερδηθήσονται», και επίσης ότι δεν υπάρχει άλλη χαρά μεγαλύτερη από αυτή! 

 –«Εάν υποθέσουμε, ότι ξεκαθαρίζουν τα πράγματα και μένουν στην πόλι 200 με 300 Χριστιανοί, οι οποίοι θα πουν «Θέλουμε να ζήσουμε χριστιανικά», δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά. Οι άλλοι, ό,τι θέλουν ας κάνουν. Και χαύρα και τζαμί να κτίσουν, δεν θα έχουμε καμμιά ευθύνη. Δε βλέπεις…» [1* (σελ.18)]... αλλά και δεν υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα από αυτό ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ... και δεν το λέμε  μόνο εμείς, αλλά το λεν και όλοι όσοι έχουν <<ευ νουν>>! Στο βιβλίο με τίτλο "ΘΑΥΜΑΤΑ" διαβάζουμε:

- "Η αγάπη αυτή, η οποία ενώνει εις εν τους αδελφούς και δημιουργεί μίαν πνευματικήν οικογένειαν, είνε θαύμα, θαύμα μεγαλύτερον από τας θεραπείας των νοσούντων. Δεν το λέγομεν ημείς. Το κηρύττει ένας εκ των λαμπροτέρων εκπροσώπων της μοναχικής ζωής και πολιτείας, ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης. Ας τον ακούσουμεν τον ίδιον πως χαρακτηρίζει την αγάπην' <<Ίσως να σκέπτεταί τις, ότι τούτο είνε των μεγάλων θαυμάτων και τερατουργημάτων, το να είνε τις άγιος και να έχη δύναμιν θαυματουργικήν, να εκδιώκη δαίμονας, να θεραπεύη τυφλούς, ή να καθαρίζη λεπρούς, ή να ανιστά νεκρούς, ή να μεταβάλλη στοιχεία, ή να μετακινή όρη, ή να ξηραίνη θαλάσσας, ή να αναβλύζη ύδατα εκ γης ανύδρου, ή κάτι άλλο παρόμοιον να κάμνη. Εγώ όμως νομίζω, ότι τούτο δεν είνε τόσον θαυμαστόν, όσον θαυμαστόν είνε τούτο' εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να συναχθούν άνθρωποι εκ διαφόρων τόπων και χωρών, διαφόρου γένους, γλώσσης και ηλικίας, και να γίνουν ένα σύνταγμα, ένα συνάθροισμα, και να ενωθούν και να συναρμολογηθούν εις ένα σώμα πολύψυχον και πολυκάρδιον, ομογνωμικών και ομοκάρδιων   ουχί προς κακόν τι, αλλ' εις την βουλήν του Θεού και προσκύνησιν και λατρείαν της Αγίας Τριάδος, όπερ ουδείς δύναται ν' ανατρέψη, ούτε άνθρωπος, ούτε αρχαί και εξουσίαι, ούτε δυνάσται, ούτε βασιλείς, ούτε αυτός ο προστάτης των δαιμόνων". Πράγματι!....>> [2* (σελ. 14,15)]. 

Με τιμή 

(και πόνο για τα πράγματα της Εκκλησίας μας που πηγαίνουν προς γκρεμό...)

Πτολεμαΐδα 29 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1]. ‘’ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ’’ ΚΟΖΑΝΗ 2006 (Σύνθεσις-επιμέλεια-σημειώσεις-έκδοσις: Ανδρονίκη Π. Καπλάνογλου)

[2]. ''ΘΑΥΜΑΤΑ" ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ "Ο ΣΤΑΥΡΟΣ", ΑΘΗΝΑ 1968, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ
[3]. ΠΗΓΗ: http://www.impantokratoros.gr/geronpaisios-athinagoras.print.el.aspx